Bassie en Adriaan

Op een feestje las Adriaan van Dis voor uit eigen werk. Na afloop spraken we elkaar over mogelijk interessante boeken voor het televisieprogramma dat hij toen presenteerde.

Het gesprek was geanimeerd.

Op zeker moment zei hij tegen mij: ,,Zeg maar Adriaan.''

Ik antwoordde snel en met hoge stem: ,,En ik ben Bassie!''

Uit zijn bevreemde manier van reageren leidde ik enigszins beschaamd af dat de grote literator niet op de hoogte was van de vrolijke liedtekst van de kinderserie, die op dat moment zeer populair was op televisie.