PSV-talenten hebben geen tijd voor feest

Maar liefst negen zwemmers vaardigde PSV af naar Sydney. Niet dat de Eindhovense club nu voldaan op zijn lauweren rust: nieuw talent wordt klaargestoomd voor de spelen van 2004. ,,Over vier jaar sta ik naast Pieter.''

Op de gevel van het zwembad De Tongelreep in Eindhoven prijken fier de portretten van de negen olympische PSV-zwemmers. ,,Ik ben Pieter, ik ben Pieter'', kwetteren zesjarige jochies voor de beeltenis van Van den Hoogenband. Elders wordt gepoogd die woorden om te zetten in daden. In het vijftig-meter bad, de `PSV-kweekvijver', persen de Van den Hoogenband-pretendenten verbeten de laatste restjes energie uit hun lijf. In Eindhoven en Geldrop moge de polonaise zijn ingezet, voor de PSV-zwemmers is vandaag een dag als geen ander: van vijf tot zeven uur 's avonds, training as usual.

In het chloorbad verbleken de successen van `ons Pieter' geen seconde. ,,Pieter is mijn inspirator'', lacht Georgios Dimitras. ,,Voordat hij naar Sydney ging, zei hij: `Over vier jaar staan we met zijn tweeën in Athene.' Ik zal hem niet teleurstellen.'' Dimitras verhuist volgend seizoen naar de senioren. Coach Jacco Verhaeren bereidt hem daarop voor: ,,Ik bel en mail Jacco in Sydney als ik hulp nodig heb. En elke dag faxt hij mijn trainingsschema's.''

Verhaeren kan hem aan de top brengen, net als hij bij Van den Hoogenband deed. ,,Pieter is wel een natuurtalent, maar voor zijn succes heeft hij ook een jaar lang als een beest moeten trainen. Als dat mij lukt, kan ik even ver komen als Pieter, zegt het trainingsmaatje van Van den Hoogeband.

De 18-jarige zoon van een Griekse vader en Nederlandse moeder emigreerde in 1997 van Corfu naar Nederland. ,,Ik zag de Nederlandse zwemmers op tv tijdens Atlanta 1996. Ik dacht: daar wil ik ook zwemmen.'' Dimitras is inmiddels winnaar van een zilveren medaille op het jeugd-EK van 1999 in Frankrijk en geldt als een veelbelovend talent.

Eerder op de dag, tijdens de finale 100 meter vrije slag, lieten de PSV'ers even alle teugels vieren. Op het Pleincollege Sint-Joris, waar alle jeugdige zwemtalenten op school zitten, keken zij met elfhonderd medeleerlingen ademloos toe hoe `VdH' woensdag naar zijn tweede gouden succes zwom. De oorverdovende vreugde-uitbarsting kwam voor een groot deel op het conto van de PSV'ers.

Het Sint-Joriscollege stelt de zwemmers in staat om hun zware wedstrijd- en trainingsprogramma te combineren met school. De middelbare school, gelegen op nog geen steenworp afstand van De Tongelreep, is daardoor een `bescheiden' pijler waarop het succes van PSV steunt, meent conrector Ad van der Hurk: ,,Alle 150 sporttalenten worden hier intensief en persoonlijk begeleid. Iedereen werkt met een schema op maat, ze krijgen eventueel vrijstelling en mogen twee jaar over hun eindexamen doen. Maar geen trainingen, betekent wel verplicht studeren tot vijf uur.''

Even later in zwembad De Tongelreep kijkt PSV-voorzitter Vic Kerkhoff beduusd naar zijn gsm: ,,Veel gekker kan het niet worden. Nu wil de BBC mij in de uitzending hebben.'' De voorzitter zegt de afgelopen vier dagen meer dan vijf honderd telefoontjes te hebben verwerkt. ,,Honderden mensen hebben zich aangemeld. Een moeder uit Nuenen wilde zelfs zoonlief van vier bij PSV inschrijven. Dan zou hij in 2016 in iedergeval mee kunnen doen aan de Spelen.''

De `hype', zoals Kerkhoff het noemt, begint hem langzaam boven het hoofd te groeien. ,,Vorig jaar waren we nog gewoon een cluppie met een begrotingstekort van 32 duizend gulden. We moesten notabene ons clubhuis sluiten. Nu wil plots heel zwemgek Nederland lid van ons worden.''

Kerkhoff ziet nu zijn kans schoon om van PSV een grote, professionele club te maken. ,,We zijn in onderhandeling met Philips. We hopen dat per 1 januari 2001 een commerciële zwemploeg van start kan gaan. Wellicht komt er een `topsportvilla', een permanente woonplek voor de zwemmers. En komend jaar wordt De Tongelreep omgebouwd tot een olympisch zwemcomplex.'' Vooralsnog ontbreekt het hem aan de financiële middelen. ,,Overheidssteun, ho maar. Alles moeten wij bij sponsors bijeenbedelen.''

Dimitras heeft inmiddels het zwembad verlaten. Met zijn rug naar het portret van Van den Hoogenband gekeerd, verdwijnt hij anoniem in de avondschemering. Zijn tijd komt nog wel.