Principes

De Nederlandsche Bank (DNB) vindt het lastig om op de vingers gekeken te worden. Gisteren verdedigde de toezichthouder zich voor de raadkamer van de Amsterdamse rechtbank tegen niemand minder dan de rechter-commissaris die de beursfraudezaak leidt. Die wil dat DNB gespreksverslagen vrijgeeft over de beginfase van 'Operatie Clickfonds'. Nee, was de Pavlov-reactie van DNB, dat is vertrouwelijk. Dat pikte de rechter-commissaris niet. Hij stuurde, tot verbijstering van de Bank, zelfs een uitleveringsbevel. DNB maakte bezwaar. En nu moet de raadkamer dus beslissen of de documenten aan het Clickfondsdossier mogen worden toegevoegd. Een woordvoerder van de bank betitelde de affaire eerder in deze krant zelfs als ,,een principiële zaak'' en gisteren deed de DNB-advocaat het nog eens dunnetjes over. Zo zou het ,,integriteitsimago ernstig worden beschadigd" en is vertrouwelijkheid, óók in de kwestie van de gespreksverslagen, nodig voor ,,efficiënt toezicht". Klinkt indrukwekkend. Helaas voor DNB bepaalt niet zij, maar de rechter de reikwijdte van de wet. In het kader van de transparantie zou er best wat voor te zeggen zijn om de gespreks- verslagen wèl aan het dossier toe te voegen. Kunnen we bijvoorbeeld eens zien hoe DNB destijds tegen het Clickfondsonderzoek aankeek. In de Bank Bangert Pontier-zaak, een zijtak van het Clickfonds, lekte eerder uit dat DNB haar toezichthoudende taken daar niet echt adequaat had uitgevoerd. Wie weet wat er nog meer uit die gespreksverslagen blijkt. Over twee weken is de uitspraak. Benieuwd waar de raadkamer het zwaartepunt legt: bij de principiële vertrouwelijkheid of bij de principiële transparantie.