Hockeysters bereiken `medaillepoule'

En weer ontsprongen de meiden in de gestroomlijnde outfits de dans. Al zo vaak zijn de Nederlandse hockeysters de afgelopen jaren door het oog van de naald gekropen dat niemand vreemd zal opkijken wanneer de ploeg over zeven dagen met de gouden medaille om de nek in het Holland House staat te hossen. ,,We ademen weer'', verzuchtte bondscoach Tom van 't Hek vandaag na de 2-2 tegen Duitsland, goed voor het bereiken van de zogeheten `medaillepoule'.

Daarmee was alles gezegd, want net als eerder deze week, tegen achtereenvolgens China (1-2), Zuid-Afrika (2-2) en Nieuw Zeeland (4-3), gaf het spel van vandaag weinig aanleiding voor optimistische bespiegelingen. Van 't Hek deed desondanks een poging. ,,Nu de stress verdwenen is, is de druk eraf. Dat kan psychologisch in ons voordeel zijn.''

Maar, en zo realistisch was de oud-international ook wel weer, een feestje zou hij vanavond niet beleggen in het olympisch dorp. ,,Dat zou niet gepast zijn'', besefte Van 't Hek. ,,Voor opluchting gaven wij vroeger thuis geen feestjes.'' Toch deden de potsierlijke vreugdedansjes van de hockey-sters onwerkelijk aan, na vier duels waarin de vice-wereldkampioen geen moment heeft kunnen aantonen waarom de ploeg zichzelf vooraf tot een van de favorieten voor olympisch goud uitriep.

Carole Thate, weer gebombardeerd tot aanvoerster, verdedigde de uitbundige taferelen in het State Hockey Centre. ,,De opluchting is groot, nadat we de laatste dagen voortdurend op de rand van uitschakeling hebben gebalanceerd. We beseffen heel goed dat ons niveau nog onvoldoende is om nu overmoedig te worden.''

Nederland neemt drie punten mee naar de medailleronde en vervolgt het toernooi zondag met een duel tegen Argentinië of Spanje. Het verrassend sterke China en Nieuw Zeeland vergezellen de ploeg van Van 't Hek. Titelverdediger Australië, vandaag in de andere groep met 3-0 te sterk voor Zuid-Korea, geldt ondanks de stroeve start als de te kloppen formatie. Na het opmaken van het klassement in de medaillepoule spelen de nummers één en twee de olympische finale, de nummers drie en vier om het brons.

Dank was Van 't Hek vooral verschuldigd aan Duitsland, dat eveneens streed voor de laatste kans maar geen moment die indruk wekte. Het ploegje van bondscoach Berti Rauth was volledig bevangen door de spanning en daardoor niet vooruit te branden. Zelfs niet toen het tot twee keer toe een doelpunt cadeau kreeg van de opnieuw onrustige Nederlandse verdediging. Zo erbarmelijk was het verweer van de vice-Europees kampioen dat het leek alsof Duitsland de 15.000 toeschouwers duidelijk wilde maken dat vrouwenhockey over vier jaar in Athene van de olympische agenda moet worden geschrapt.

Van 't Hek vluchtte na afloop in de van hem bekende retoriek. Over het afwenden van een blamage bij zijn afscheid: ,,Als je ergens wilt komen, moet je wel eens over de vluchtstrook rijden. Na vandaag zitten we weer op de weg.'' Over de falende strafcorner (0 treffers uit 19 pogingen): ,,Deze coach is een optimist. Let maar op: we gaan nog veel plezier aan onze strafcorner beleven.''

Ter verklaring van de miraculeuze ontsnapping wees Van 't Hek op wat hij ,,het fundament onder deze ploeg'' noemde. ,,We hebben de afgelopen zes jaar veel meegemaakt. Dat heeft de onderlinge band versterkt en ons er in deze moelijke periode doorheen gesleept. Mijn gevoel zegt dat wij een hechtere groep hebben dan Duitsland.''

Vraag blijft niettemin waar die terugkerende suïcidale neiging van de hockeysters vandaan komt. Thate, bezig aan haar derde Olympische Spelen, moest het antwoord vandaag schuldig blijven. ,,Op papier zijn we een goede ploeg, een kandidaat voor olympisch goud. Maar kennelijk moeten we telkens eerst de dood in ogen zien om weer wakker te worden. Laten we hopen dat we het ergste hebben gehad.''