Nachtbraken

Alhoewel we momenteel in Nederland niet te klagen hebben over onze sportsuccessen, kan het geen kwaad ons eens af te vragen waarom Australië zo sportminded is. Want de Australische sporthistoricus Daryl Adair heeft wel een heel opmerkelijke verklaring.

Nadat een Amerikaanse collega gisteren klaagde over het late tijdstip van de live-uitzendingen door de tijdverschillen, serveerde Adair deze klacht af. ,,Wij hier zijn gewend om de grote sportgebeurtenissen op ongewone tijdstippen te bekijken'', mailde hij rond. ,,We zijn heel erg Down Under in de zin van het tijdverschil met Europa en de VS. Maar voor mij zijn die nachtelijke verslagen extra leuk, omdat het iets extra's geeft.'' Hij noemt het de `tirannie van de afstand' – een sleutelbegrip in de Australische geschiedenis. ,,Dit verklaart waarom `Aussies' zo trots zijn op hun sportprestaties. Ons land is ver weg van ons historische moederland en de mondiale sportcentra op het noordelijk halfrond. Daarom is voor ons de televisie zo belangrijk, alhoewel het praktisch niet altijd mogelijk is te kijken. Ik zelf bijvoorbeeld wordt ook al wat ouder.''

Het valt Adair op dat zijn studenten, in de leeftijd van achttien tot twintig jaar, zo enorm veel weten van de mondiale sport. ,,Ze weten echt alles over de ontwikkelingen op het Noordelijk Halfrond, maar weer opvallend weinig over Azië. Het is bijvoorbeeld ongelooflijk hoe goed ze op de hoogte zijn van het Amerikaanse basketbal. Too much sport is never enough, is hun motto.''

Als we de Nederlandse topsport dus willen stimuleren, moeten we alleen nog maar meedoen als het toernooi Down Under is.