Column

Supporter

Het is elf uur. In Sydney is het nu negen uur later. Daar is het supporterzuipen in het Holland House volop begonnen, de polonaise begint aan zijn eerste schuchtere rondje, maar die is na een dag als vandaag binnen tien minuten volledig op stoom. De Holland Acht voorop want die zijn lekker vrij! Er valt ook nogal wat te vieren: Inge weer een wereldrecord, Pieter goud, Wietse van Alten brons met handboogschieten, de hockeyvrouwen blijven na een prachtig vechtpotje in de race, de hockeymannen wonnen, de waterpolodames gaan door naar de halve finale, Gerrit Zalm heeft zes miljard over en de mooiste prestatie komt volgens mij van de honkballers: gewonnen van Cuba!

Hoe zal het met onze Erica gaan? Ik zag haar bij de opening, toen ze juichend de hele aardbol overging, en vraag me oprecht af hoe zij dit soort gloriedagen met zoveel kanjers doorkomt? Dit houdt ze niet! En waar was ze? Bij Pieter en Inge, het hockey of zat ze bij Wietse? Honkbal is een te lange zit voor haar! Ik gok op het zwemmen. Was er sowieso iemand bij Wietse? Je zal als bobo handboogschietdienst hebben! Dus dat je een uurtje naar die saaie Wietse moet loeren. Zullen Jan Loorbach en Joop Alberda geloot hebben? Kop of munt in een klein kamertje. Ze hebben eerst nog alle alternatieven doorgenomen. Wil Erica niet? Maar Erica keek de mannen alleen maar lachend aan: ,,Sorry jongens, ik ben hier privé!'' Anton misschien? ,,Helaas, verplichtingen elders!'' De prins? Nee, die was weg om zijn jaarlijkse ererondje voor die tachtigduizend zwakzinnige Oranjeklanten in Den Haag te maken! Hij vliegt op dit moment ongeveer boven het Midden Oosten en schiet heel af en toe eventjes van zijn stoel omhoog. De stewardess, toch al wat nerveus door het hoge bezoek, vraagt of er iets met de stoel is? ,,Nee mevrouw, alleen even waven!''