Een, twee, of drie

Mijn oma, mijn moeder, Amy Groskamp en Reinildis wisten het al jaren, dat twee genoeg was, maar wij deden daar niet aan mee. Zelfs al was het een Amerikaanse: vastpakken die vrouw, en dan gewoon, net als de Belgen, drie keer. Geen gezeik, links, rechts, links en klaar.

Maar.

Wat zien we nu opeens?

Ja verdomd.

Let maar eens op!

Vreemde verbaasde hoofden die verlangend in de lucht blijven hangen. Ontvangend of gevend. Ja, nee, het is echt waar. Twee is hip!

Oei, oei, oei, wat zal me dat weer een klappen gaan geven. Ik bedoel als dit zich echt doorzet. Wat moeten we? En, wat zullen ze op de tv gaan doen? Foei, foei, wat een genante vertoning gisteren zeg, ,,heb je het niet gezien? Nee? Nou wees maar blij!''

Paul de Leeuw wil drie, kopt de Story. Een foto van twee dikke lippen in de lucht, met daarnaast het hoofd van een zich afdraaiende presentatrice (Maartje van Weegen bijvoorbeeld) die net een liedje heeft gezongen.

Ja, ja, sommigen (mijn oma leeft niet meer, dus helaas voor haar), zullen er blij mee zijn, maar die anderen, die zijn echt de lul.

Hoog tijd voor alle mediatrainers, damesbladen en andere beleidsbepalers om op een lijn te gaan zitten nu. Tjonge wat een toestanden zeg. Maar, en dan nog, wat te denken van het scenario dat dit trendje zich echt zal doorzetten? Ja, want u denkt toch niet, in deze snelle tijden, dat het lang op zich zal laten wachten dat er iemand begint met één zoen?

Nee, daar kun je op wachten, tjonge, en wat dan weer.

Voorlopig is het voor de snelle man dus het `safeste' om maar vast te beginnen met één zoen recht op d'r bek. Voor de gein, tijdens en erbij, je tong uitsteken kan als verrassend, vooruitstrevend, modern of hip worden uitgelegd.