Ravage

,,Tell me darling, what's your favorite gadget'', fluisterde ze midden in de nacht. Bea de broodrooster, antwoordde ik zonder aarzelen, want zij maakt oud brood vers en vers brood bros. ,,Ladidah'', grinnikte ze, ,,in other words I'm your toaster.'' Waarom slaap je niet, vroeg ik. ,,I had a hell of a day at the office. Why don't you come over, I'll be your tramp and trampoline.''

Humor heb je, of niet. Herken je, of niet. Haar gevoel voor humor is uiterst talig (Nuf=fuN), terwijl het mijne... Geen idee, al weet ik wel dat ik elk jaar met spanning uitzie naar de nieuwe catalogus van de in relatiegeschenken gespecialiseerde firma Stravers*. Het 171 pagina's tellende magazine is volgens mij geestiger dan alle programma's van Koot & Bie, Freek de Jonge en Youp van 't Hek bij elkaar. Zonder het in vier kleuren gedrukt overzicht van gadgets zou de wereld er anders uitzien. Niemand zou weten dat Sonja net als Alice, Anja, Saskia, Margot en Joyce, vaatwasmachinebestendig is en bovendien stapelbaar. Noch dat hun inhoud varieert van 15 cl tot 30 cl (porseleinmok Iris, doorsnee 80 en 90 mm hoog). Dat Ellen niet alleen een balpen is maar ook een `unieke' digitale klok die de tijd op de wand projecteert. En dat Laura een `stijlvol' bureauklokje is met alarmfunctie.

Wist je trouwens dat Madelein een zwartwitte thermoskan is? Inhoud 0.45 liter; haar hoofd fungeert als drinkbeker. ,,What about Barbara, waar blijft the fucking famous Barbara with the verwarmde badkamervloer? I know you're still in love with her.'' Kalm melief, Barbara is een balpen en heeft een levertijd van tien tot twaalf werkdagen. Renate spant tot nu toe echter de kroon: zij is naast een `robuuste en hoogglanzende' balpen tevens een inklapbare, op batterijen werkende reiswekker.

Jarenlang meende ik dat ik de enige was die dingen een naam geeft. Nooit vergeet ik de verbijstering van een geliefde voor wie ik bij wijze van afscheid uitgebreid had gekookt. Die avond zouden we een punt zetten achter onze geïmplodeerde maar nog steeds energie slurpende verhouding. Voor het laatst zou zij komen eten en blijven slapen, daarna zouden we elkaar niet meer zien. Dus: kaarslicht, exquise gerechten, gepoetst familiezilver, Eric Satie, Miles Davis, frisse lakens. Tijdens het hoofdgerecht gooide zij haar glas rode Sancerre om, gretig absorbeerde het antieke damast de wijn, panisch depte ze met haar servet en strooide zout op de vlek. Snikkend annexeerde ze mijn servet en veegde ze de tranen uit haar mascara druipende ogen.

Een ravage, wat je zegt. Die gigantisch werd toen ik beloofde het zwikje de volgende ochtend in het buikje van Truus te duwen om zo alle sporen te wissen. Geliefde ontplofte: ,,Gemene rotzak, vuile zakkenwasser, ben je nou helemaal betoeterd; 'k heb mijn hielen nog niet gelicht of je legt het aan met een ander!'' Maar doddekopje eh, luister... stamelde ik. ,,Lapzwans, je kunt me de pot op, goorlap, fleemtong! Ik sjees nu terug naar de beschaving, stik in je stomme soupeetje!'' Maar Truus staat al klaar in de logeer-kamer... ,,Godallemachtig, nou nog mooier...''

Verkwikt en geheel verzoend stonden ex-minnares en ik 's ochtends hand in hand voor Truus. Staarden postcoïtaal bedroefd naar het in haar buikje wentelend beddengoed en het van mijn moeder geërfde damast. Toen zij begon te centrifugeren verdween onze verhouding zonder een spoor achter te laten in het afvoerputje. Aangedaan gingen we, opdat wij elkaars tranen niet zouden zien, voor het laatst samen onder de douche. Even later reed zij voor altijd de straat uit en hing ik de was op.

,,That's a nice story honey'', mompelde Nuf slaperig aan de andere kant van de telefoonlijn, ,,thanks for sharing it with me. Love is a battlefield, indeed, but you're like a set of Chinese boxes, one inside the other, inside the other. Goodnight sweetie. Sleep tight and don't let the bedbugs bite. I'll have my revenge in the morning.'' Ik lag nog urenlang wakker, want zei ze nou ravage of revenge?

*Stravers Promotions, Postbus 165, 7070 AD Ulft