Timecop

Wie een verhaal wil verfilmen dat al eerder op een andere manier verteld is, loopt het vroeger-was-alles-beter-risico. Remakes `voegen niets aan het origineel toe'. Bij toneelverfilmingen is het raar dat de hoofdpersonen zo'n elitaire woordkeus hebben of zich anderhalf uur in één kamer ophouden. En van boekverfilmingen was het boek gewoon beter.

Timecop is een stripboekverfilming. Of liever, een verfilming van een Amerikaanse comic, het soort stripboek waarin gespierde superhelden de wereld redden van wat zich maar aan rampen aankondigt – vaak een of andere geniale uitvinding die per ongeluk in handen komt van een notoire slechterik. In Timecop heeft een knappe geleerde het tijdreizen uitgevonden. Een speciale geheime dienst met Jean-Claude Van Damme in de gelederen moet er nu voor zorgen dat niemand het verleden gaat veranderen, want dat zou vreselijk zijn. En een meedogenloze presidentskandidaat financiert desondanks opgewekt zijn campagne door een paar decennia terug erg veel computeraandelen te kopen. Deze man is zó slecht dat hij zelfs zijn jongere zelf honds behandelt.

Het is een verhaaltje dat, evenals het type strips, waarschijnlijk vooral jongetjes van een jaar of tien aanspreekt. Hopelijk mogen die vanavond opblijven. De stijl van een stoere comic is nauwelijks dichter te benaderen dan in Timecop – inclusief de voor strips karakteristieke vertragingen. In het begin van de film staat Van Damme minutenlang met één been in de lucht voor een karatetrap die nooit komt; je kunt het kadertje er zo omheen tekenen. Zelfs de humor is comic-achtig stoer. ,,Moet je veel reizen voor je nieuwe baan?'', vraagt Van Dammes vriendin, en hij zegt: ,,Not the way you think.''

Timecop is ook wat intelligentieniveau betreft een film voor tienjarigen. Er klopt niks van de tijdreislogica, slechteriken hebben steevast de slappe lach voordat ze iemand doden, wonderbaarlijk overlevenden ontkleden zich speciaal om ons te laten zien dat ze een kogelvrij vest dragen.

Het is duidelijk een film voor jongetjes: tien keer zoveel mannen als vrouwen beoordeelden hem voor de Internet Movie Database. Het enige verrassende is dat de vrouwen hogere cijfers gaven. Maar waarschijnlijk vonden de mannen het boek gewoon beter.

Timecop (Peter Hyams, VS, 1994), BBC1, 23.00-0.35u.