Interim Spelen

Deze weken brandt bij velen weer het olympisch vuur. Na ruim een eeuw moderne Spelen is dit evenement 's wereld grootste en meest invloedrijke. Daarmee vergeten we echter hoe moeizaam de start is geweest na vooral de complete fiasco's van 1900 en 1904 in respectievelijk Parijs en het Amerikaanse St. Louis. Die twee Spelen stonden geheel in de schaduw van de Wereldtentoonstelling, die tegelijkertijd in die steden werd georganiseerd.

Hoe gering de olympische gedachte toen was, blijkt uit het feit dat veel winnaars hun hele leven niet hebben geweten dat ze ooit olympisch kampioen waren geworden. En in 1904 werden etnische groepen als pygmeeën en indianen op een schandalige manier de ring ingestuurd door de naar sensatie hunkerende blanke Amerikanen.

De redding in die tijd zijn de `Interim Spelen' van 1906 in Athene geweest. Het was de bedoeling deze elke vier jaar te houden, maar dat ging niet door. Veel sporthistorici weigeren nu de Interim Spelen te erkennen als een serieus onderdeel van de olympische geschiedenis, wat Ian Buchanan en Bill Mallon verbaast in het boek Historical dictionary of the Olympic Movement. `Die mensen negeren de waarde van deze Spelen, die de redding zijn geweest van de olympische gedachte', schrijven ze. `Hier werd ook de openingsceremonie geïntroduceerd, met de landenteams en de vlaggendragers.'

Hun conclusie is duidelijk: `De Interim Spelen waren olympischer dan de Spelen van 1900 en 1904.' En daarin hebben ze groot gelijk, want hoe olympisch is een festijn als de deelnemers zelf niet eens weten dat ze olympisch zijn?