Column

Pushond (2)

Sinds mijn stukje van vorige week over het Rotterdamse Studenten Corps, ben ik ontgroeningsdeskundige geworden. Mijn telefoon gloeit de ganse dag en uit het hele land komen de reacties van ballen, ex-ballen, semi-ballen en namaakballen. Bij alle verhalen staat het kotsen mij nader dan het lachen, maar het is toch ook wel weer leerzaam. Laat ik beginnen met de namaakballen van het Utrechtse Veritas. Zij waren afgelopen woensdag in NOVA, maar omdat op dat moment veel mensen naar de leuke wedstrijd van PSV zaten te kijken, herhaal ik nog even de hoogtepunten:

De feuten werden dit jaar bijeengedreven in een donkere ruimte, alwaar zij in kleermakerszit op de grond moesten plaatsnemen, het hoofd moest tussen de knieën, onderhand klonk er harde muziek, die heel smaakvol overging in de herkenningsmelodie van Schindler's List. Verder werden ze vijf keer per nacht wakker gemaakt met angstaanjagend geschreeuw en oorverdovende housemuziek, er vielen kinderen flauw, wassen was verboden, een meisje met een oogziekte werd voor `schele' uitgemaakt, een lid drukte zijn peuk uit in de bovenarm van een jochie en een andere jongen moest een tijd met zijn handen tegen de muur, waar tegenaan gepist werd, staan.

Dit alles kwam tot ons via het geheime dagboek van een meisje, die overigens aan het eind vertelde gewoon lid van Veritas te willen worden. Curieus.

Wat mij in alle reacties en verslagen vooral opvalt is dat alle clubjes het woord pushond bezigen en dat urine zeer geliefd is bij de studentjes. Een Amsterdamse bal was vorig jaar voor straf pisfeut en moest bij zijn dispuut onder tafel met een po zitten. Als een van de jongens moest pissen dan kwam hij. Uiteraard zeken de rijkeluiszoontjes niet in de po, maar over zijn handen en armen. De pisfeut is overigens gewoon lid geworden van dat dispuut. Wederom curieus. Ook bereikte mij het bericht dat bij het Groningse Albertus Magnus de studentjes vorig jaar op een gegeven moment door de urine van de ouderejaars moesten kruipen. Dit laatste wordt door een meisje van het Albertus-bestuur expliciet ontkend. Mijn bron, een Albertus-lid, houdt vol dat het wel waar is. Laat ik maar zeggen dat ik ze allebei niet geloof. De vice-preses van het bestuur ontkende overigens niet dat er vorig jaar een op een nazi lijkende jongen voor de sociëteit paradeerde, die de studentjes moest co! ntroleren op hun nummer. Tijdens de introductie hebben ze namelijk geen naam, maar alleen een nummer! Leuk idee! Op verzoek van de buurt is de SS'er op een gegeven moment naar binnen gegaan.

Een vriend van mij was in de softe jaren zeventig actief lid in Rotterdam. Hij is een klein mannetje, verkleedde zich in de groentijd nog wel eens als feut en ging er op de sociëteit gewoon bij zitten. Het aardige was dat zijn beulen hem niet herkenden, terwijl hij toch een heel actief lid was. Hoe dat kwam? De jongens die ontgroenden waren zelf nooit op de club. Die kwamen in september van hun ruftende kamertjes omdat ze het lekker vonden om te schelden en te vernederen. En dat is nog steeds zo. Het zijn binnen de studentenverenigingen altijd de frusties die ontgroenen. Er moet iets licht fascistisch in je sluimeren.

Datzelfde fascistische trekje herkende ik afgelopen maandag in het optreden van Willibrord Frequin, die de moordenaar van Gerrit Jan Heijn onder een obscuur viaductje stond op te wachen. Vooral de manier waarop hij de vrouw van Ferdie E., die zijn straf bijna heeft uitgezeten, benaderde was ronduit stuitend. Hij bracht die vrouw op een dusdanige manier in beeld dat ze eigenlijk nooit meer over straat kan.

Is dit nou niet een keer een leuk klusje voor de studenten van Veritas, Albertus Magnus en dat Amsterdamse dispuut? Je hoeft geen peuk op die gluipkop uit te drukken, maar met honderd man over hem heen zeiken kan volgens mij geen kwaad. Ik wil dat graag filmen. Of zal Ferdie E., na dit akkefietje, zelf al plannen hebben? Ik geef hem geen ongelijk. E. hoeft alleen niet op losgeld te rekenen. Niemand zal namelijk betalen! Willibrord Frequin is gewoon een hele gore, smerige pushond!