Actievoerders rijden zich vast in files en blokkades

Wat een ordelijke actie van de georganiseerde transportwereld moest worden, liep gisteren uit op een chaos van elkaar bestrijdende chauffeurs.

. Vier uur had hij staan wachten voordat hij eindelijk kon optrekken naar Den Haag voor de protesttocht tegen de hoge dieselprijs. Maar het kan Nico Snellen van Snellen's Transport niet schelen – hij heeft vandaag de hele dag uitgetrokken om zijn woede te ventileren. Dus hield hij geduldig vol terwijl een wilde actie van vier collega-transporteurs op de A12 urenlang de toegang naar de stad blokkeerde.

Andere chauffeurs hadden niet zoveel geduld als hij en keerden teleurgesteld terug voordat ze Den Haag hadden bereikt. Boos op de wilde collega's? Nee, niet echt. Snellen begrijpt ze: die doen het voor hetzelfde als wij. Maar last van de blokkades heeft hij wel. Terwijl hij – de directeur van zijn eigen bedrijf – actievoert, zitten zijn dertien rijders langs de weg, elders in het land. Geen acties voor hen – het geld moet gewoon verdiend worden.

Snellen neemt aan de georganiseerde actie deel omdat hij werd gebeld door `zijn' vervoerdersorganisatie TLN. Of hij iemand wilde leveren voor de delegatie van dertig truckers uit Gelderland. De optocht bevatte zulke colonnes uit alle provincies. Hij was de enige die nog vrij was. Dus waarom niet?

De georganiseerde actiedag liep voor de delegaties uit de provincies uit op een ware hindernissentocht over de Nederlandse snelwegen, langs zeker twintig wilde blokkades van truckers en taxichauffeurs. Met de politie was afgesproken dat de provinciedelegaties gescheiden een korte rondrit door Den Haag mochten maken, claxonerend, maar zonder stoppen. Ze moesten vóór één uur de stad weer uit zijn.

De wilde acties schopten dat schema in de war. Om vier uur reden er nog steeds collones door de stad. De provincie-indeling functioneerde ook niet meer helemaal. Chauffeur Van Werven uit Barneveld, een andere overblijver uit Gelderland, rijdt inmiddels zijn derde ronde door Den Haag wanneer hij met een stel maten besluit dat er deze actie `waardeloos' is. ,,Waarom niet gewoon één sliert van 360 wagens'', roept hij uit. Even lijkt toch nog de vlam erin te slaan, als hij met drie anderen hun trucks midden in Den Haag stil zet. Blokkade. De wilden onder de georganiseerden krijgen hun collega's echter niet mee. ,,Wegwezen'', roept de withete chauffeur Van de Klooster van Trans Go tegen de chauffeurs van de voorste wagens. ,,Dit is tegen de regels van deze actie! Je bent al bij onze colonne binnengedrongen, als je wil blokkeren moet je dat overleggen met je rayon-coördinator!''

De vrachtwagenchauffeurs van het konvooi uit Rotterdam reageren gelaten op de wilde acties van collegae. Bedoeling was rond elf uur met een dertigtal vrachtwagens vanuit Rotterdam naar Den Haag te vertrekken. Na enkele seconden stopt het konvooi. Wachten. Steeds weer.

Andere chauffeurs hebben de Van Brienenoordbrug geblokkeerd, waarlangs de oorspronkelijke route zou leiden. ,,Ach, dan staan we toch stil. Kost tenminste geen diesel'', reageert de lokale bestuurder van Transport en Logistiek Nederland, Emile van de Weg, laconiek.

Langzaam druppelen in het konvooi berichten binnen van vrachtwagenchauffeurs die ongeorganiseerd het wegennet platgooien. Er is gevochten, vangrails werden uit woede vernield. De meeste chauffeurs reageren gelaten. Zij moeten zich, of ze nou willen of niet, aan de regels houden. Daar hebben ze voor getekend. Niet naast elkaar rijden, geen beschadiging aan andermans eigendommen, zeer zeker niet die van de overheid. Geweld, zowel verbaal als fysiek, is helemaal uit den boze.

Erg gelukkig zijn ze niet met de wilde acties in de transportsector. ,,Zo krijgen wij een slechte naam'', vertelt Gerard van der Made, eigen rijder uit Den Bommel. Hij neemt het echter collega's die zich inschreven voor de georganiseerde actie van gisteren meer kwalijk, dat zij op het allerlaatste moment verstek lieten gaan. ,,Ik bedoel, het kost mij ook geld om actie te voeren. Het scheelt mij namelijk zo'n duizend gulden. Ik heb echt respect voor die Fransen. De solidariteit is daar zo groot. Hier in Nederland heb je dat helemaal niet.

,,Natuurlijk zijn er rijders die ook vandaag niet erbij kunnen zijn, omdat zij echt elke cent nodig hebben. Bij ons op Goeree-Overflakkee heb ik al heel wat collega's kapot zien gaan. Nou, daar lig ik 's nachts wel eens wakker van. Ook al zijn het eigenlijk je concurrenten, het is niet leuk om iemand ten onder te zien gaan.''

Een van de opvallendste slachtoffers van de blokkade was minister Netelenbos (Verkeer en Waterstaat), die uitgerekend op weg was naar kabinetsberaad om over de eisen van de vrachtwagenchauffeurs te spreken. Ter hoogte van Wassenaar strandde ze rond zeven uur in een hopeloze file. Per mobiele telefoon werd contact gelegd met een medewerker van het ministerie die vanuit Voorschoten met de fiets naar Den Haag reed. Deze maakte een omweggetje om Netelenbos op te pikken. Onder applaus van enkele omstanders klom de bewindsvrouw vervolgens over de vangrail en nam plaats op de bagagedrager van haar medewerker. Verderop stond inmiddels een tweede auto gereed om Netelenbos nog net op tijd af te leveren bij de Trêveszaal.