Oorlog?

IOC-voorzitter Samaranch wil het olympische voetbaltoernooi opwaarderen door ook de beste profvoetballers te laten spelen op de volgende editie van 2004. Deze opmerking kan de komende maanden een heerlijk spektakel opleveren, omdat de relatie tussen de voetballers en het IOC bijzonder explosief kan zijn. Voetbal is namelijk de enige sport waar het behalen van een olympische medaille van minder waarde is dan het winnen van de wereldtitel.

Alle andere belangrijke sporten vinden hun hoogtepunt op de Spelen, hoewel ze ook hun eigen mondiale toernooien organiseren. Dat is niet altijd zo geweest, want tot 1928 was ook voor de voetballers het olympische voetbaltoernooi het belangrijkste podium. Omdat in die tijd profs onder geen enkele omstandigheid mochten meedoen aan de Spelen, bleven 's werelds beste voetballers thuis.

Daarom werd in 1930 het eerste WK voetbal georganiseerd, met gastland Uruguay als eerste kampioen, net als op de Spelen van 1924 en 1928. Het maakte de Zuid-Amerikanen niet uit of ze tegen betaalde of onbetaalde voetballers moesten spelen: ze waren de beste.

In 2004 kan een einde komen aan deze scheiding der machten. Als het IOC er in slaagt om profs toe te laten, komen er twee belangrijkste voetbaltoernooien, en dat kan nu eenmaal niet. Met zulke concurrentie zal de FIFA niet gelukkig zijn, om nog niet te spreken over de bonden in de landen zelf, die zich eerder al keerden tegen het plan van FIFA-voorzitter Blatter om het WK elke twee jaar te organiseren, in plaats van vier. En met het invoeren van het plan-Samaranch komt dat op hetzelfde neer. Het plan botst ook met de Europese voetbalbond, die nu zijn EK bedreigd ziet, omdat dat gespeeld wordt in het jaar van de Spelen. Een toptrainer kan nog zoveel roulatiesystemen invoeren, maar het kan nooit voldoende zijn om veel van zijn spelers in één zomer twee internationale toernooien te laten uitkomen. Om daarna meteen weer de competitie te moeten spelen en de Champions League of UEFA Cup.

Het gaat natuurlijk om geld. Olympische Spelen met topvoetballers trekken kijkers, adverteerders, miljarden dollars aan. Als voetbal nog geen oorlog was, wordt het dat. Want we hoeven ons er geen zorgen over te maken dat de gevechtskleding bij FIFA en IOC al klaarligt. Als Samaranch écht serieus is, vallen de huidige ontwikkelingen in het voetbal in het niet bij wat komen gaat.