Een berendans in een toerbus

Na dertig jaar is de rockgroep Status Quo nog altijd zeven maanden per jaar op tournee. Het liefst in een toerbus, met een douche en een cocktailbar waarin de bandleden naar muziek kunnen luisteren en wat kunnen dansen.

Stel je voor: een toerbus trekkend door West-Europa, met daarin drie lounges, een keuken en verscheidene tv-toestellen waartussen een stuk of wat middelbare heren een berendans uitvoeren op oude rock-'n-rollhits. Dit tafereel schetst gitarist Rick Parfitt als hij vertelt over tournees met zijn groep Status Quo. De groep die inmiddels meer dan dertig jaar bestaat, is nog altijd zeven maanden per jaar op tour. Aanstaande zaterdag staat Status Quo in de Ahoy' in Rotterdam.

Live-spelen is de crux van het muzikantenbestaan, zegt Parfitt, aan de telefoon vanuit Engeland. ,,Het enige nadeel van optreden is dat je tegenwoordig de hele aarde rond moet. Als je eenmaal een stuk of wat keer overal bent geweest, heb je het wel gezien. Dan is al dat gereis maar een pain in the ass, sorry voor de uitdrukking.'' Daarom proberen de muzikanten het zich zo comfortabel mogelijk te maken. Parfitt: ,,We hebben geen privé-vliegtuig, of zo. Maar we vliegen wel altijd eerste klas. Vooral op die eindeloze vluchten naar Australië. We hebben ooit de vergissing gemaakt om gewoon tweede klas te vliegen. Als je daar aankomt, worden er bij het uitstappen uit het vliegtuig al direct foto's van je gemaakt. Bovendien moeten we dan vaak meteen al optreden. Dat was behoorlijk zwaar.''

De lange afstanden tussen optredens worden overbrugd per toerbus. ,,Vroeger reisden we graag per limousine. Dat ziet er nu eenmaal geweldig uit. Maar tegen het comfort van een toerbus kan geen limo op. We hebben daarin allemaal een eigen lounge, een douche, een cocktailbar en een dame die lekkere hapjes opdient. We hangen wat voor de video en draaien muziek. Misschien dat we niet allemaal dezelfde muzieksmaak hebben, maar na een paar drankjes maakt het niemand meer uit. We draaien country & western, en oude rock-'n-roll. En dan dansen we door de bus.''

Dankzij de kameraadschap tussen Parfitt en zanger/gitarist Francis Rossi geeft het spelen in Status Quo nog steeds voldoening. Rick Parfitt noemt vooral het gemeenschappelijk gevoel voor humor als pijler van de vriendschap. ,,Bassist Rhino Edwards zit korter bij de groep, maar hij neemt inmiddels ook deel aan onze maffe grappen. Buitenstaanders denken vaak dat we kierewiet geworden zijn. `Wacky' humor is het. We praten in rijm-slang en zeggen de grootste nonsens.'' De groepsleden zien elkaar vaak, want als er geen tournees zijn, moet er regelmatig worden gerepeteerd. Voor de buitenwereld mag het dan lijken alsof de groep al dertig jaar dezelfde nummers maakt – volgens het beproefde recept van hardrock vermengd met stampende boogie –, toch vereist de muziek van Status Quo oefening en onderhoud, zegt Parfitt. ,,We hebben de hele zomer opgetreden, maar nu ligt het al een paar weken stil. Daarom gaan we snel weer beginnen in de oefenruimte, als voorbereiding op het ! concert in Ahoy'. Want de Hollandse fans zijn toegewijd maar ook veeleisend. We moeten goed rocken. Bij het repeteren hebben we bovendien de gelegenheid om subtiele variaties aan te brengen in de nummers, een beetje eraan te rommelen.''

De meest recente cd van Status Quo is een covers-plaat en heet Famous in the Last Century (2000). De cd biedt rock-'n-roll-evergreens als Roll Over Beethoven, Way Down en Memphis Tennessee die beroemd zijn gemaakt door helden als Elvis Presley, The Beatles en Chuck Berry. Op een opmerking over de cd reageert Parfitt afhoudend. Hij is niet blij met deze contractueel afgedwongen cd vol met andermans liedjes; het publiek heeft recht op Quo-originelen, vindt Parfitt. ,,Dit is de laatste cover-cd die we ooit hebben gemaakt. Ik doe het niet meer. De enige reden dat we er een moesten maken, was dat onze vorige cover-cd zo goed had verkocht. Nu moesten we het doen. Maar ik vind het niet fair tegenover de fans.''

De nummers van Status Quo zijn opmerkelijk genoeg weinig door anderen gecovered. ,,De mensen verkijken zich op de Quo-composities. Ze lijken zo simpel, maar als andere muzikanten eraan beginnen merken ze toch al snel dat het moeilijk is om ook werkelijk te klinken als Status Quo. Want daar gaat zoveel mentale en fysieke inspanning, zoveel oerkracht inzitten, dat brengen de meeste muzikanten niet op'', zegt Parfitt, die weinig lof heeft voor hedendaagse muzikanten. ,,Iedereen kan een plaat maken vandaag de dag. De studiotechniek is zo geavanceerd dat van de beroerdste zanger iets moois gemaakt kan worden. Maar op het podium blijkt iemands werkelijke kwaliteit. Dat is de ultieme test. Vandaar dat veel lafaards met backing-tapes werken en soms zelfs staan te mimen. Wij komen uit een tijd dat dat allemaal anders was, wij hebben het gewoon goed moeten leren. En daar ben ik blij om. Want het live-concert scheidt de jongens van de echte mannen.''

Famous in the Last Century van Status Quo verscheen bij Universal (157 814). De groep treedt zaterdag 16 september op in Ahoy', Rotterdam.