Broeikasgassen

Het artikel `Naar een koolstofarme economie' van de milieuministers Trittin en Meacher (NRC Handelsblad, 2 september) bevat een prachtig voorbeeld van politieke misleiding.

De auteurs betogen trots hoever hun landen al zijn met de emissiereductie van broeikasgassen. Wie de moeite neemt om via internet de uitgave `Energie-Daten 2000' van het Duitse ministerie van Economische Zaken te raadplegen, ziet dat die laatste bewering niet klopt. Zonder dat in die periode nieuwe kerncentrales zijn bijgebouwd, steeg het nucleaire energieverbruik in Duitsland met 11 procent. En passant komt ook boven water waar de Duitse emissiereductie vandaan komt: het op grote schaal sluiten van oude Oost-Duitse bruinkool- en steenkoolcentrales, en die vervangen door nieuwe efficiënte aardgascentrales. Dit is een éénmalige actie en heeft niets te maken met trendsetting. En verder: de Duitse windenergie-productie bedroeg in 1999 één zevende deel (14 procent) van genoemde stijging van de energieproductie uit kernenergie.

In tegenstelling tot de Duitse situatie gaat de Engelse daling van de broeikasemissies niet gepaard met een daling van het nationale energieverbruik, want volgens de uitgave The Energy Report 1999 van de Britse overheid is dit in de periode 1990-1998 met 7 procent gestegen. Wat verder opvalt, is dat het aandeel kernenergie in de genoemde periode met 45 procent is gestegen, onder meer door het in 1995 in bedrijf nemen van de grote kerncentrale Sizewell B.

Als Trittin zo graag de uitdaging aangaat om zonder kernenergie de emissies van broeikasgassen te reduceren, zal hij ook het lef moeten hebben de benodigde draconische maatregelen te nemen.