Dik hoofd van Chirac baart zorgen

Het is nadrukkelijk een gerucht, onbevestigd en vooralsnog onbevestigbaar, maar het staat wel in Le Monde. Anders dan collega-kranten die in alle talen zwijgen, neemt deze krant het onzekere voor het zekere.

Want stel dat het waar is: dat president Jacques Chirac aan keelkanker lijdt, of in elk geval ernstig ziek is. De krant baseert zich op het dezer dagen ongewoon dikke hoofd van de president en de verbazing die enkele ,,naasten'' daarover uitgesproken zouden hebben. Dochter Claude, sinds jaar en dag publicitaire waakhond van het Élysée-paleis, heeft inmiddels geprobeerd alle speculaties rond het hoofd van de president te pareren met ten hemel geslagen ogen en de verzuchting: ,,Ja, wat wilt u? Hij is nu eenmaal dol op eten!''

Maar de geruchten over een cortisone-behandeling heeft zij daarmee niet uit de lucht kunnen nemen. In de wandelgangen leidt het opgeblazen presidentiële hoofd in combinatie met de aanvallen van heesheid en het voortdurende gekuch van de stevige roker die Chirac lange tijd geweest is – inderdaad al opvallend tijdens zijn traditionele televisie-optreden op 14 april – tot de diagnose keelkanker.

Ter bezwering van die hypothese begonnen volgens Le Monde tijdens de top van de Verenigde Naties in New York, vorige week, ineens ook de naaste medewerkers van de president over diens ,,legendarische eetlust'' uit de school te klappen. Ook zouden zij uitgeweid hebben over de ,,geweldige lichamelijke conditie'' van het 67-jarige staatshoofd, dat in het geheel geen last schijnt te hebben gehad van het tijdsverschil. Bovendien brachten zij in herinnering hoe Chirac in 1988 als kandidaat voor het presidentschap al onafscheidelijk was van zijn keelpastilles, vanwege stemproblemen.

Chirac werd toen verslagen door François Mitterrand, die onder meer campagne voerde met de belofte met regelmaat een bulletin over zijn medische toestand te laten publiceren. Dat deed hij – met valse gegevens, zo bleek achteraf. Niet alleen daarom heeft Chirac de ,,openheid'' van zijn voorganger niet overgenomen. Hij beschouwt de kwestie als strikt privé. Maar het is de vraag of de president van de Republiek zich de luxe van die opvatting kan permitteren.