Bladeren

Red Herring

,,Nee, nee, het is niet waar dat het gerechtelijk bevel om Microsoft te splitsen niemand bevoordeelt. Laten we hier eens erg duidelijk over zijn. Er zijn een paar miljardairs die er van profiteren, Larry Ellison, Scott McNealy en Steve Case. Ik bedoel, dat zijn de belangrijkste miljardairs die hier vanaf het begin achter hebben gezeten.'' Bill Gates laat er in Red Herring geen twijfel over bestaan dat hij de strijd over de splitsing van Microsoft nog lang niet heeft opgegeven. Integendeel. De kern van de beschuldigingen tegen zijn onderneming is, zo brengt hij in herinnering, dat Microsoft internet heeft opgenomen in Windows: ,,Niemand moet proberen om dat te veranderen in iets anders.'' Hij protesteert ook heftig tegen het idee dat Microsoft zijn eigen normen wil opleggen aan iedereen. Immers, ,,Internet is steeds aan het veranderen. Het gaat allang niet meer over browsing, of over het bezoeken van een site. We hebben het nu over internet als een platform. Dat is iets heel anders.''

Gates betoogt met klem dat hij niets anders doet en gedaan heeft dan Windows aanpassen aan elke mogelijke applicatie. Hij zegt verder over zijn eigen werk: ,,Ik ben geen slechte president geweest, maar ik ben meer geïnteresseerd in strategie en in spelen met onze programma's.''

www.redherring.com

Forbes

Niet alles is onderworpen aan de dwang van de nieuwe technologie. Twee decennia nadat het mechanische Zwitserse horloge samen met de draaischijftelefoon en de schrijfmachine totaal was afgeschreven is het een nieuw leven begonnen. Er werden in de Verenigde Staten vorig jaar voor 377 miljoen dollar aan dat soort horloges verkocht. Dat is tachtig procent meer dan in 1996. En hoe duurder, hoe liever. De gemiddelde prijs is duizend dollar.

De Zwitserse producent van quartz-horloges Swatch heeft het er moeilijk mee, maar dankt zijn voortbestaan aan de mechanische horloges waarvoor twintig jaar geleden het laatste uur leek te hebben geslagen door toedoen van Swatch. Vorig jaar kocht Swatch in arren moede Bréguet, horlogemaker sinds 1775.

Maar ook in de oude technologie staat de vernieuwing niet stil. Je kunt een niet-automatisch horloge kopen dat gegarandeerd 240 uur achter elkaar blijft lopen, een dag langer dan tot dusverre de standaard was. Dan heb je iets unieks, een schaars artikel dat dan ook 27.500 dollar kost. Tijd is geld.

www.forbes.com

Wirtschaftswoche

Gelukkig hebben de Duitsers de kans op hun schreden terug te keren, zodat de bedrijven van de nieuwe economie behouden blijven voor de beurs in Frankfurt. Want de Britten mogen zich dan een hoedje lachen om het bod van het Zweedse technologieconcern OM, de fusie tussen de Londense en de Frankfurtse beurs staat er wel mee op losse schroeven, stelt Wirtschaftswoche opgelucht vast.

Immers, de kern van het probleem, de versplintering van de kapitaalmarkten in Europa, zou met de fusie tussen Londen en Frankfurt niet zijn opgelost. De spelers op de markt waren er volgens het blad vanaf het begin niet erg van overtuigd dat deze fusie de goede oplossing was. Want ook daarmee zou niet de Europese eenheidsmarkt voor aandelen zijn ontstaan die banken en de institutionele beleggers zo graag hadden willen zien.

Om nog maar te zwijgen van het feit dat Werner Seifert, de topman van de Frankfurtse beurs, tot dusverre niet eens precies kon zeggen welke Duitse ondernemingen in aanmerking zouden kunnen komen voor notering in Londen, zo schrijft het blad met nauw verholen gekrenkte trots.

www.wiwo.de

The Economist

De Franse chauffeurs en boeren schreeuwen moord en brand over de olieprijzen. De Amerikaanse automobilisten zijn boos en gooien olie op het vuur van de ontbrandende strijd om het presidentschap. De OPEC-landen profiteren van de stijging. En zelfs armere olieproducerende landen als Mexico en Rusland, die geen lid zijn van de OPEC, varen er wel bij. Maar de grootste verliezers van de stijgende olieprijzen zijn de opkomende economieën, meent The Economist.

Hoe luidruchtig de Fransen en Amerikanen ook protesteren, de rijke landen komen er verhoudingsgewijs het gemakkelijkst af, omdat ze de lessen van de vorige crisis hebben geleerd. De rijke economieën zijn relatief minder afhankelijk geworden van olie omdat er alternatieve energiebronnen zijn, omdat er nieuwe technologie is, en omdat de energie efficiënter wordt gebruikt. Tegelijkertijd is het aandeel van de diensten- en de ICT-sector in het bruto binnenlands product toegenomen. Dat zijn nou net de sectoren die weinig energie verbruiken.

Dit in tegenstelling tot de opkomende economieën, die het juist moeten hebben van energieverslindende sectoren als scheepsbouw en staalindustrie.

www.economist.com