MJ COLE

Over de stilistische dynamiek in de dansmuziek hoeven we ons geen zorgen te maken. Uit de springerige ritmes van de drum 'n' bass en de stijlvolle aanpak van de vocale garage-house muteerde het two step-geluid. Ook de stuiterende beats van arrenbie-producer Timbaland hebben hun sporen nagelaten in deze stijl, die tot dusverre vooral in de gestalte van incidentele hits of compilaties tot het grotere publiek doordrong.

Sincere van MJ Cole staat te boek als het eerste album van één artiest in deze hoek. Net als veel cd's van artiesten in de dansmuziek, die immers van oorsprong bestaat bij de gratie van de dansvloer en dus van singles, hinkt ook Sincere op twee gedachten: de eisen van het danspubliek en die van degeen die de muziek thuis consumeert en wel wat variatie wil.

Daar komt bij dat Cole een klassiek geschoold muzikant is, die zijn talenten op dat vlak niet ongehoord wil laten. De combinatie tussen slim geprogrammeerde ritmes en 'echte' instrumenten (strijkers, piano, een enkel gestopt trompetje) klinkt als een compromis, dat sterke momenten kent maar niet overal gelukkig uitpakt.

Variatie is er wel: van de pure soul in Rough Out There, waarin geen 2-step-beat te bekennen is, tot het pal daaropvolgende Slum King', dat met zijn kale stuiterritme, vocoder en rap pratende `MC' wat dichter bij de zweterige, energieke underground blijft. Maar in zijn pogingen het genre enige beschaving bij te brengen slaat Cole de plank net mis.

MJ Cole: Sincere (Talkin Loud 542916-2, distr. Mercury)