Huis Doorn 1

In NRC Handelsblad van 1 september stonden twee reacties tegen de voorgenomen sluiting van Huis Doorn. Eén van deze reacties was van Dirk Schümer, redacteur van de Frankfurter Allgemeine Zeitung. Ik ben bang dat het betoog van Herr Schümer geen goed doet aan het beoogde doel: handhaving van Huis Doorn. Zijn reactie is ronduit beledigend voor Nederland, de Nederlanders en het Nederlandse koningshuis. Hij vergeet kennelijk dat Huis Doorn Nederlands bezit geworden is toen het, na vijf jaar Duitse bezetting, als vijandelijk bezit werd geconfisceerd.

De andere reactie was van Frits Abrahams, die vindt dat Huis Doorn moet blijven. ,,Maar wel zou er van het huis verwacht mogen worden dat het ons wat meer vertelt over de persoon, de levensloop en de ideeën van de Keizer.'' Wat dat betreft wil ik Abrahams graag wijzen op de twee boeken van de laatste vleugeladjudant van Keizer Wilhelm II, Sigurd von Ilsemann: Der Kaiser in Nederland (Nederlandse vertaling). Het eerste boek begint met een uitgebreid verslag van de laatste weken van de Keizer aan het front en de politieke ontwikkelingen die tenslotte hebben geleid tot zijn vlucht naar Nederland. Het is ontroerend te lezen hoe in de loop van beide boeken het beeld van Von Ilsemann over zijn heer verandert. Van de verheven majesteit die door verraad gedwongen werd te vluchten, tot de hulpbehoevende, kinderlijke, luidruchtige, aandachtvragende, dikwijls onsympathieke, tragische banneling. Helaas zijn de boeken van Von Ilsemann nog slechts antiquarisch te vinden.