Verzetje

Onze Molukse jongeren hebben weer zin in een verzetje in de meest letterlijke zin van het woord. In Nova verscheen een jonge man die woest met zijn ogen rolde, terwijl hij zei dat de maat vol was. Hij vond het vervelend voor ons, maar harde maatregelen konden zo langzamerhand niet meer uitblijven nu onze regering het vertikte in New York de kwestie van de Molukken aan de orde te stellen.

Kok paste onmiddellijk angstig zijn rede aan, maar het mocht niet baten. De jonge Molukse leider bleef boos. Hij was niet van plan zich met `een zoethoudertje' te laten afschepen. Wat de plannen zijn? Hij zei het met zoveel woorden: gebouwen én mensen zullen eraan moeten geloven. Hij kon verder niet in details treden, hij wilde er alleen op wijzen dat we met het ergste rekening moesten houden. Toch sympathiek. Evenals de volgorde: eerst de gebouwen, dan pas de mensen.

In mijn twee ochtendkranten vond ik er niets over terug. Daarin lees ik de laatste tijd veel meer over de nieuwste plannen van John de Mol. Die voorspellen meestal ook weinig goeds, maar ze stralen gelukkig een braver soort terreur uit. En je kunt de televisie altijd nog uitzetten. Bommen demonteren is lastiger.

Misschien komt het doordat ik in het noorden des lands woonde toen de treinkapingen plaatsvonden, ik ben in ieder geval geneigd de dreigingen van Molukse jongeren zéér serieus te nemen. Zoals ik ook de psychopaat bij mij om de hoek op zijn woord geloof als hij uitroept dat hij het liefst iedereen kapot zou schieten. Er kan een dag aanbreken waarop hij de daad bij het woord voegt.

Wat te doen? Misschien moeten we Andersson erop afsturen. Andersson? Ja, Hans Andersson. Hij is organisatie-adviseur en vennoot van het Utrechtse adviesbureau Andersson Elffers Felix bv. Ik had eerder nauwelijks van hem gehoord, maar nu blijkt dat hij Nederland achter de schermen op zijn eentje runt. Hij heeft niet alleen Marijke van Hees bij de PvdA de laan uitgestuurd, hij is volgens een opsomming in de Volkskrant – ook nog voorzitter van de Raad van Organisatie Adviesbureaus, hij onderzoekt het functioneren van bestuurders, hij heeft de politie doorgelicht, hij is adviseur van staatssecretaris Cohen en hij begeleidt de invoering van de Vreemdelingenwet `waarmee hij miljoenen guldens verdient'.

Kortom, zonder Andersson zou Nederland met een diepe zucht in elkaar zakken. Een goedkope kracht eigenlijk: hij maakt in zijn eentje ons hele ambtenarenapparaat overbodig. Zo'n kanjer moet toch die Molukse jongeren tot bedaren kunnen brengen? Misschien kan hij ze in een popgroepje onderbrengen dat neemt veel agressie weg.

P.S. Het probleem met het werkhuisje van Wim Kan is inmiddels zonder hulp van Andersson nog wel opgelost. De nieuwe eigenaar van het huis van Kan in Kudelstaart zal het huisje afstaan aan het Koningstheater in Den Bosch. Daar zal het te zijner tijd permanent te bezichtigen zijn.