NIET RIJK REKENEN

,,Over Atlanta wordt niet meer gesproken. Dat boek is dicht. Het heeft ook geen zin om daar nog langer stil bij te staan. Als straks de eerste bal geslagen is, zijn wij geen olympisch kampioen meer. Zo simpel is het. Maar natuurlijk heb ik de afgelopen vier jaar zo links en rechts wel eens geïnformeerd bij die jongens over hun ervaringen en belevenissen bij de Spelen van vier jaar geleden. Ik was daar per slot van rekening niet bij. Wat ik dan zoal hoor? Dat het verreweg de mooiste ervaring uit hun leven was, en dat vooral de eerste dagen het gevaar bestaat dat je je hoofd verliest door de grootsheid van het evenement. Maar ja, de Olympische Spelen, dat is ook een begrip. Die staan boven de wet. Daar kan geen EK of WK tegenop. Als je daar een medaille pakt, dan ben je iemand. Zeker bij de sporters onderling leeft dat besef heel sterk. Die weten namelijk als geen ander wat je er voor moet doen en laten om zover te komen. Het is niet zo dat ik er de afgelopen vier jaar elke dag aan gedacht heb. Het is meer het totale plaatje. Ik ben niet voor niets overgestapt naar Bloemendaal en opgehouden met werken, om maar eens wat te noemen.

,,Voor ons geldt dat we een van de favorieten zijn. Al is het niet zo dat wij even naar Sydney gaan om die medaille op te halen en twee weken weer op Schiphol staan. Ik kan me wel voorstellen dat sommige mensen dat denken. We hebben de laatste vier jaar immers zo'n beetje alles gewonnen. Ook dat gevaar dreigt: dat we onszelf te snel rijk rekenen. Het is beslist niet zo dat de rest voor spek en bonen meedoet. Om de concurrentie een stap voor te blijven, moeten we telkens een stapje extra zetten. Wij hebben dan misschien de beste spelers, maar dat zegt niet zoveel. In het verleden zijn er vaak genoeg landen olympisch kampioen geworden met minder individuele kwaliteiten. Bovendien, en sla de boeken er bovendien maar op na, sinds de jaren vijftig is in het hockey geen enkel land er in geslaagd de olympische titel te prolongeren.''