EEN PERFECTE RACE

,,Voor de meeste sporters zijn de Olympische Spelen verreweg het belangrijkste evenement op de wedstrijdkalender, zeg maar de hoogste trede van de ladder. Geen enkel ander toernooi heeft meer prestige en uitstraling. Alle inspanningen die ik in de aanloop moet verrichten, zijn het daarom meer dan waard. Wanneer je als sporter in staat bent om op dit prestigeuze evenement te vlammen, dan heb je bewezen om onder de zwaarste omstandigheden én op het juiste moment de ultieme prestatie neer te kunnen zetten. Daar draait een sportcarrière om. Als ik droom over mijn mooiste moment uit mijn loopbaan dan denk ik altijd aan de Spelen. Ook al moet dat moment nog komen. Dit worden mijn derde Olympische Spelen. Acht jaar geleden in Barcelona was ik de enige man temidden van acht vrouwen. Binnen die groep was de sfeer te snijden. Dat is geen excuus, maar een constatering. Ik was twintig en keek mijn ogen uit in het olympisch dorp. Ik was volledig op mezelf aangewezen. Een heel verlegen jongetje in een hele grote wereld, daar kwam het op neer.

,,Barcelona was een leerschool, een toernooi waar ik ervaring mocht opdoen om daar vier jaar later in Atlanta de vruchten van te kunnen plukken. Daar viel ik met een vierde en vijfde plaats net buiten de medailles, onder meer door een tactische fout op de 400 meter wisselslag. Ik ging in de finale niet hard genoeg af. Sindsdien ben ik drie keer Europees kampioen geworden, een keer wereldkampioen en heb ik tot twee keer toe het wereldrecord kortebaan (25 meter, red.) verbroken op de 400 wissel. Dat zijn prestaties waar ik trots op ben. Maar een prijs ontbreekt nog: de gouden olympische medaille. In Sydney wil ik de kroon op mijn werk zetten. Ik ben nu 28, dit is mijn laatste kans. Alle investeringen van de afgelopen 21 jaar moeten daar samenvloeien in één perfecte race. Dat klinkt misschien wel heel erg hoogdravend, maar zo is het wel. `Sydney' moet de race van mijn leven worden.''