DE MOOISTE WEEK

,,Eindelijk ja, eindelijk mogen we meedoen aan de Olympische Spelen. We hebben er lang op moeten wachten. Te lang volgens sommigen. Maar gelukkig is het nog niet te laat. We hebben hard geknokt voor de erkenning. Een paar jaar geleden zijn een paar speelsters bij een toernooi in Canada gedeeltelijk uit de kleren gegaan om aandacht te vragen voor onze zaak. Stonden ze daar langs het zwembad voor al die fotografen, met alleen een zwembroek aan en op hun rug de tekst: `Dream?' Of het geholpen heeft, weet ik niet. Dat doet er ook niet toe. Vrouwenwaterpolo is eindelijk opgenomen in het olympisch programma. Daar gaat het om. Soms kan ik het nog steeds niet geloven. Het is een droom, heel onwerkelijk eigenlijk, die in vervulling gaat. Waarbij voor ons geldt dat we een serieuze kanshebber zijn. Want zo is het ook wel weer: we zijn hartstikke blij dat we deel mogen nemen, maar gaan feitelijk alleen voor die gouden medaille.

,,Natuurlijk was zo nu en dan best frustrerend. Hoorden we van anderen van die mooie verhalen over de Olympische Spelen, terwijl wij thuis moesten blijven omdat onze sport domweg niet meetelde. Dat was zuur, temeer omdat wij de laatste jaren zo'n beetje alles hebben gewonnen wat we konden winnen. Maar één titel ontbreekt, en dat is verreweg de belangrijkste: olympisch goud. Dat is toch de allerhoogste eer voor een sporter. Ik weet nog dat ik vier jaar geleden, samen met mijn vriend, met kippenvel voor de tv zat, toen de volleyballers het goud wonnen in die zinderende finale in Atlanta. Op een dag zou ons dat ook overkomen, hoopte ik. Binnenkort is het zover. Dan mogen we beginnen aan wat de mooiste week uit onze carrières belooft te worden.''