Dansen naar het schavot

Van Langen: ,,Dat was honderd meter voor de streep van mijn 800 meter in Barcelona. Toen wist ik dat ik ging winnen. Aan dat moment denk ik het meest terug.''

Zwerver: ,,Dat moment was voor mij de eerste keer dat ik er naartoe ging, Seoul 1988. Je hebt een voorstelling van de Olympische Spelen en dan zie je hoe het in werkelijkheid is. Dat begint op Schiphol al. Je denkt dat je uniek bent, maar dan zie je al die andere sporters, met allemaal dezelfde kleding en allemaal dezelfde koffer.''

Kok: ,,Het is niet dat ik er dagelijks aan terugdenk, maar straks, als ze in Sydney op het startblok staan, ja, dan zal ik weer worden overvallen door dat gevoel. Dat gevoel van: nu moet het gebeuren, niet straks, maar nu, op dit moment. Nu moet alles eruit komen waar je jezelf vier jaar voor hebt lopen afbeulen. Het gevoel dat je bijna over je nek gaat van spanning, om nog geen half uur later, als het goed is, naar dat schavotje toe te dansen. Als ik die taferelen zie, dan word ik teruggezet in de tijd. Dan denk ik: mop, ik weet wat je voelt, geniet er van.''

Ruska: ,,Op het moment dat ik in de finale mijn tegenstander tegen de mat aanwerp, heb ik mijn doel bereikt. Ik moest olympisch kampioen worden. Mijn doel lag hoger dan bij de meeste andere sporters. Ik heb echt financiële ellende gekend, met een paarhonderd gulden per maand door Japan gezworven. En je hebt altijd het idee gehad dat je door een olympische titel een menswaardig bestaan kon opbouwen. Je ziet op de beelden van de finale ook de ontspanning bij mij. Ik spring wel twee meter hoog en sta als een waanzinnige in de rondte te dansen. Er viel op dat moment echt een juk van me af.''

Karstens: ,,Nadat we die ploegentijdrit hadden gewonnen, hebben we met zijn vieren nog een keer zo'n ronde op het parcours gereden. Die was 26 kilometer, geloof ik. Daar fietsend hebben we van ons succes genoten en hebben we onze wedstrijd geevalueerd. De after-inspanning, zeg maar. Lekker uitbollen.''

De Beus: ,,Hét moment was onze wedstrijd tegen Amerika, een ploeg die destijds een serieuze concurrent van ons was. Dat duel wonnen we. Het was het breukvlak op weg naar goud.''

Mastenbroek: ,,Ik heb geen specifiek moment dat mij is bijgebleven. Elke dag beleef ik weer wat nieuws. Zoals gezegd, ik heb leren relativeren. Al is het wel zo dat de Olympische Spelen een onvergetelijk evenement zijn. Jammer genoeg krijgt de commercie een steeds grotere grip op de sport. Dat betreur ik. Het draait alleen nog om geld. Zo'n Overmars! Voor 88 miljoen gulden verkocht aan Barcelona. Daar kan ik niet bij.''

Florijn: ,,Bij mij verandert het moment nog wel eens. Ik heb ook twee keer gewonnen. In Seoul in '88 was ik nog zo groen en in Atlanta in '96 was het gezellig met zeven anderen in de boot. Ik kies nu toch voor de finish in Atlanta. Daar straalde zo'n macht uit. Iedereen verwachtte dat we gingen winnen en dat deden we ook.''