Buiten valken, binnen melkbig

De Belgische stad Gent is vooral bekend uit de tijd dat de ruwaards van Van Artevelde – een slordige zes eeuwen terug – in opstand kwamen tegen iedereen die de lucratieve lakenhandel van de stad belemmerde. Op het weekeinde dat we Gent bezoeken, is in het centrum een complete `braderij' gewijd aan deze episode van de stadshistorie, een annex van de Honderdjarige Oorlog. Trompetters blazen middeleeuwse jingles, valkeniers lopen met gemaskerde vogels op hun lederen armen, en een smid plet met klinkende slagen een witheet zwaard. Minder bekend is dat de Arteveldestad een textielstad is gebleven. Wie goed oplet, herkent de erfenis van de oude tak van economie overal in het oudere stadsbeeld.

Eén van de in onbruik geraakte pakhuizen, middenin het centrum, is sinds 1991 een grand-café brasserie, sec Pakhuis geheten. Het steegje waarin zich 't Pakhuis bevindt, heeft de allure van een natte kartonnen doos. Maar hoe anders is de ruimte die zich openbaart voor wie de grote draaideur binnentreedt. Het interieur is ronduit smashing. Ter linker zijde van het twee verdiepingen hoge gebouw is een lounge annex tearoom gebouwd met ruime fauteuils, een zacht tapijt en een glimmend koperen bar. Vanuit een van de leunstoelen – ,,twee rosé graag'' – is ook de rest van het pand, het restaurantgedeelte goed te bezien. Op de begane grond een granito vloer met ingelegde Franse lelies en Spartaanse houten tafels met een simpel dek. Wie het woord `huitres' in de vloer volgt, komt tegen de achterwand van het gebouw bij een marmeren oesterbar uit. Deze is helaas dicht, want de tweekleppigen hebben in de zomer vrijaf gekregen om zich voort te planten.

Maar het meest karakteristieke van 't Pakhuis is nog wel het gietijzeren geraamte dat het wankele bouwwerk ruggegraat geeft.

Zóveel klinknagels, de Moerdijk is er niks bij. De kopergroene, roestbruine en beklinknagelde delen geven het inwendige iets dat ontsproten lijkt uit het brein van de Belgische stripmakers François Schuiten en Benôit Peeters. Of, om nog een idee te geven, ruim de tafels en stoelen aan de kant, plaats een groot orgel tegen de achterwand, huur Omar Sharif in en je hebt de werkkamer van kapitein Nemo aan boord van Jules Verne's onderzeeër, de Nautilus. Een smalle, door metalen pilaren gesteunde trans ziet uit over de tafelende gasten. Een grote glazen koepel vormt het dak.

Je moet wel van zeer gedisciplineerden huize komen, wil je hier niet na een goed glas ook blijven hangen – overvallen door goesting, zogezegd. Dus verhuizen we naar een tafeltje op de trans, waar blijkt dat zelfs het lampje in koperoxidegroen is geverfd. Op de zeer uitvoerige kaart komen vooral mediterraan georiënteerde gerechten voor, zoals ganzenlever, carpaccio, zeebaars met venkel en lamsribstuk met dragonsaus. Maar vanzelfsprekend komt de typisch Belgische dis aan bod. Er zijn ,,garnaalkroketjes'', Zeebrugse garnalensoep en – misschien is het geen Belgisch gerecht, maar Vlaamser kan het niet klinken – ,,rug van melkbig met boontjesmengeling en tomatengratin.'' Ook is er een zeer gunstig geprijsd menu `Patron' (750 francs) met courgettesoep, tong en rabarbermoes, en een menu `Pakhuis' met gerookte vissen, aangekleed konijn en ,,soepje van zuiderse vruchten'' voor 1050 francs.

We nemen garnalenkroketjes, waarbij, zoals het hoort, gefrituurde peterselie wordt geserveerd en een partje citroen. De kroketten zelf hebben helaas geen omkleedsel van grove paneer of kruim, maar meer van iets gladdigs. Maar dat is kniesorenpraat, want ze smaken echt zeer goed. De carpaccio is precies wat-ie moet zijn.

De hoofdgerechten zijn gegrilde Ierse lendenbiefstuk met Béarnaise-saus, friet, en ,,geglaceerde groentjes'', en een ,,kreeft Belle Vue'' wat zoveel wil zeggen als: gekookt en met een paar sausjes. Het Ierse vlees is mals en gegrild volgens de tevoren aangegeven doorbakkingsgraad. De kreeft hadden we eerlijk gezegd weleens beter gegeten. Die was een beetje waterig – aha, vandaar die sausjes dus. Als nagerecht nemen we tussen ons tweeën maar één kaasplateau, want de Belgische keuken staat niet bekend om de soberheid van opdienen. De Van Arteveldes zouden zich omdraaien in hun graf. Van tevredenheid.

Grand-Café Brasserie Pakhuis

Schuurkenstraat 4 Gent

www.pakhuis.be