Studie wijst uit: Israel wint nooit van Palestijnen

Weer wordt gepoogd een doorbraak te forceren in het Israelisch-Palestijnse vredesberaad. Intussen toont een Israelische studie aan dat Israel minder sterk staat dan het denkt. Arafats zwakte is ook Israels zwakte.

De Amerikaanse president Bill Clinton zal de komende 24 uur in New York de Israelische premier Ehud Barak en de Palestijnse leider Yasser Arafat ontmoeten om alsnog een doorbraak in het vredesproces te forceren.

De Israelische waarnemende minister van Buitenlandse Zaken, Shlomo Ben Ami, zei gisteravond Arafat niet te kunnen doorgronden. Ex-premier Shimon Peres, thans minister voor Regionale Zaken, vermoedt dat Arafat geen toegevingen zal doen over het grote politieke en religieuze struikelblok Jeruzalem. Premier Barak lijkt wegens zijn penibele binnenlandse situatie ook geen concessies meer te willen en kunnen doen. Volgens hem en de Amerikanen moet Arafat inzake de kwestie Jeruzalem over de brug komen om het Israelisch-Palestijnse geschil met vrede af te sluiten.

Een zeer recente studie van het Jaffee instituut voor strategische studies van de universiteit van Tel Aviv wijst uit dat ondanks Israels overweldigende militaire, geografische en economische overwicht op de Palestijnen, Arafat ijzersterke kaarten in handen heeft om weerstand te bieden aan Israelische en internationale druk. ,,Het is niet mogelijk om het Israelische overwicht om te zetten in beslissende Israelische diplomatieke of militaire winst. Israel is er nooit in geslaagd om een oplossing (aan de Palestijnen) op te leggen en kan dat ook in de toekomst niet'', concludeert Mark Heller van het Jaffee instituut in een studie onder de titel `Het Israelisch-Palestijns machtsevenwicht, actuele beoordeling'.

Volgens deze studie heerst Arafat na de akkoorden van Oslo over 2,9 miljoen Palestijnen, verspreid over slechts 1.450 vierkante kilometer land op de Westelijke Jordaanoever en de Strook van Gaza. Over een gebied van dezelfde omvang oefenen Israel en de Palestijnen gezamenlijk invloed uit op de veiligheidssituatie. De oppervlakte van Israel bedraagt 20.700 vierkante kilometer. Israel heeft een met de modernste wapens uitgerust staand leger van 186.000 soldaten, terwijl de met lichte wapens uitgeruste Palestijnse politie 34.000 man telt, die versterkt kan worden met 100.000 strijders van Al-Fatah.

De studie van Heller geeft aan dat het Israelische leger niet is ingesteld op een gewapend conflict met de Palestijnen. Het Israelische machtsoverwicht is zo overweldigend dat het opperbevel onder zware internationale en binnenlandse druk staat dat niet ten volle tegen de Palestijnen uit te buiten. In feite komt Heller tot de conclusie dat Arafats zwakte ook zijn kracht is. ,,Israel is niet in staat de relaties met de Palestijnen te isoleren van zijn regionale en globale belangen'', schrijft Heller.

Ook moet Israel volgens hem oppassen voor het toepassen van extreem geweld en het innemen van te harde standpunten in het vredesoverleg. ,,Israel moet verhinderen dat de situatie op de Westelijke Jordaanoever en in de strook van Gaza dusdanig uit de hand loopt, dat de betrekkingen met de Arabische wereld en in het bijzonder met Egypte en Jordanië gevaar lopen. De Palestijnen nemen een sleutelpositie in als het gaat om het realiseren van Israels hoogste doel, de totstandkoming van legitieme en normale relaties met de Arabische wereld. Die belangrijke positie is een Palestijnse schat die tot op grote hoogte Israels vele voordelen op de Palestijnen neutraliseert'', concludeert Heller. Ook wijst hij er op dat, in tegenstelling tot de Palestijnen, de Israelische samenleving niet alleen diep is verdeeld maar ook veel van haar vastberadenheid heeft verloren.