Column

Supporter

Nederland-Ierland ging zacht aan mij voorbij. Ik zat op dat moment met mijn kinderen te hartenjagen in de autoslaaptrein vanuit Bologna en begreep van al mijn vrienden dat ik niks, maar dan ook niks gemist heb. Zelfs Louis was na afloop tam.

Ik hoop niet dat dat zo blijft want de cabaretier/columnist moet wel gevoed worden en Louis is in mijn vak onmisbaar geworden. Iemand vatte de wedstrijd als volgt samen: ,,Het Nederlands elftal speelde net alsof ze er niet voor betaald werden.'' Het tegendeel is waar. Kluivert vangt op het ogenblik twee Porsches per minuut en Ronald en Frank eentje. Nou kan ik de rare salarissen van voetballers goed volgen. Het is gewoon een rekensommetje van veel kijkers dus veel sponsors. Maar nu lees ik vanochtend in het AD dat de hockeyclubs hun spelers via allerlei ingewikkelde stichtingen ook gaan betalen. Maar wie betaalt dat dan? Naar hockey kijkt toch niemand? Op televisie is het absoluut niet te volgen en bij een gemiddelde hoofdklassewedstrijd staan veertig ouders en zestien dronken corpsballen langs de lijn! Dus de sponsor kan niet spreken van een commercieel belang. Waarom de sponsors toch betalen? Omdat de meeste papa's iets hoogs zijn bij een bank of een ordinair automerk. En vaak heeft papa zelf ook gehockeyed. Dus de zaak van papa sponsort. Die paar ton maakt zo'n miljardenbedrijf niks uit. De marketingmanager knipoogt naar de reclamemaker en giebelt: ,,Hobby van de baas.'' Het bedrijf merkt het niet en de club wel. Legaal sluizen! En papa heeft in het weekend ook wat aanzien. Mij is nu al tien keer uitgelegd dat het bij hockeyclubs als Amsterdam en Oranje Zwart om niets anders gaat dan de erectie van de voorzitters. Wat maakt het uit? In Koeweit racen de sjeikzoontjes in het weekend op kosten van papa in Porsches door de woestijn. Van die dingen dus!