Libanezen vieren zege ex-premier

Een uitgelaten massa heeft gisteren in Beiroet alvast de verkiezingsoverwinning gevierd van de Libanese miljardair en ex-premier Rafiq Hariri.

Toeterende auto's, juichende mensen en tanks – dat was het beeld gisteren op de boulevard van de Libanese hoofdstad, enkele uren na afloop van de tweede en laatste ronde van de parlementsverkiezingen. Het leger zag er met zwaar geschut op toe dat de toestand niet uit de hand liep. Een en ander illustreerde treffend de ongemakkelijke vrede die twaalf jaar na het einde van de burgeroorlog bestaat tussen de 18 religieuze minderheden in het land.

Afgaand op de voorlopige uitslagen krijgen de aanhangers van Hariri met hun juichstemming gelijk. Terwijl Hariri's bondgenoten elders in het land ruime overwinningen boekten, won zijn `Coalitie van de Waardigheid' in de hoofdstad liefst alle 19 zetels. De zittende premier, Selim al-Hoss, heeft zelfs zijn eigen zetel niet kunnen behouden – een unicum in de Libanese parlementaire geschiedenis. De definitieve uitslagen komen vanavond.

De indruk bij veel sunnitische moslims was dat premier Hoss zijn oren te veel liet hangen naar de krachtige president, generaal Emile Lahoud. In het Libanese bestel is altijd de president christen en de premier een sunnitische moslim. Maar fataal voor Hoss' kansen op herverkiezing waren de stagnatie van de economie en de fenomenale schulden die zijn voorganger Hariri heeft gemaakt om het land weer op te bouwen. De ambitieuze wederopbouw ligt nagenoeg stil en de Libanezen hopen dat de schatrijke Hariri, anders dan Hoss, wel het charisma en het persoonlijk kapitaal bezit om die weer vlot te trekken. ,,Hoss was toch meer een integere opa dan de Macher waar de Libanezen op zitten te wachten'', zei een Westerse diplomaat in Beiroet.

Hoewel president Lahoud zich vooraf tegen Hariri heeft uitgesproken, lijkt hij nu bij te trekken. Vergelijkbare geluiden komen uit Syrië, dat met 35.000 soldaten en geheime agenten een dominante invloed in Libanon uitoefent.

Er werd gisteren gestemd in Beiroet, in de oostelijke Beka'a-vallei en in Zuid-Libanon. Het was de eerste keer sinds de terugtrekking van Israel uit het zuiden dat daar werd gestemd. Voor de verkiezingen was de fundamentalistisch-shi'itische guerrillabeweging Hezbollah door Syrië en Iran gedwongen tot een lijstverbinding met de andere shi'itische factie, Amal. Hierdoor is moeilijk vast te stellen in welke mate de Libanezen hun waardering voor Hezbollahs succesvolle strijd tegen Israel heeft omgezet in electorale steun. Naar het zich laat aanzien gaat Hezbollah van negen naar twaalf van de 128 zetels in het Libanese parlement. Hiermee zou Hezbollah weer uitkomen op het aantal zetels uit 1992, toen het voor het eerst `bovengronds' ging en meedeed aan verkiezingen in Libanon.