Allemaal naar de NROD!

Het NOS-Radio 1-Journaal bestond afgelopen vrijdag precies vijf jaar en dat leek de organisatie een mooie gelegenheid om wat nieuwe ideeën en prioriteiten te lanceren en ook eens de luisteraars aan het woord te laten die maar liefst van zeven uur 's ochtends tot zeven uur 's avonds konden chatten met het Journaal.

Vluchtig bekeken leverde dat chatten niet te gek veel op, of het moest een discussie zijn over of super presentatrice Clairy Polak nu links of rechts was – en dat bleek uiteindelijk niet eens over haar handen te gaan. Niet echt iets om over naar huis te schrijven, laat staan naar deze krant.

Maar de volgende dag werd 's avonds om 8 uur in het Journaal wel degelijk duidelijk dat een opvallend nieuwe nieuwskoers is ingeslagen die ons nog veel plezier zal bezorgen. Na de opsomming van een paar gebruikelijke rampjes oude-stijl stokte de stem van de omroeper heel eventjes ten teken dat er bijzonder nieuws in aantocht was. Als luisteraar merk je instinctief dat er iets komt dat de toekomst kan veranderen of dat van nationaal belang is.

En jawel hoor, met een perfecte articulatie en zonder spoor van emotie kwam daar de mededeling dat `de Nationale Ratten Opvang Dag in Utrecht succesvol verlopen was'. En dan blijkt meteen hoe zo'n veranderde nieuwskoers er inhakt, want meteen kreeg ik een associatie met een goed geleide actie waarbij alle fouterikken in Nederland in een keer opgevangen werden in Stadion Galgenwaard om vervolgens via een straffe herscholing op het rechte pad gezet te worden. Dat kan toch niet, flitste het door m'n hoofd. Dat was in het totalitaire China van Mao misschien nog te doen, maar toch niet in die polderige rechtsstaat van ons.

Natuurlijk wist ik er wel een paar die rechtstreeks naar de Ratten Opvang Dag gebracht konden worden. Zo had ik net een akkefietje achter de rug met een paar rat-achtige opsporingsambtenaren van het GAK, en was ik kort geleden in handen gevallen van een sujet dat me een WAP-telefoon aansmeerde die alles kon behalve wappen, ratten waren het. Binnen no-time formeerde zich een eindeloze rij fouterikken in m'n brein die ik met plezier richting Utrecht had zien gaan. Personages uit het Nederlands Elftal, de KPN, Worldonline, de geluidsdragers-industrie, Ikea-verpakkingen, subsidie-adviseurs, de Tweede Kamer, de Optie Beurs, de verzamelde media, verzekeringsmaatschappijen, de advocatuur, parkeerwachten en meer van dat soort broedplaatsen voor figuren waar ik het nooit mee eens ben. Allemaal naar de N.R.O.D. in Utrecht!

Toch dik in orde dat het Radio 1-Journaal een nieuwe weg ingeslagen is, bedacht ik me. Zo hoor je nog eens iets anders, of je het er nu mee eens bent of niet.

Maar goed, de Nationale Ratten Opvang Dag bleek dus niet te zijn wat er allemaal in die honderdste van een seconde door m'n hoofd schoot. Het bleek een initiatief van de afdeling Diergeneeskunde in Utrecht die zich het lot aangetrok van ratten die, nadat ze door mensen in een kooitje waren gezet, gedumpt waren en nu zwervend of eenzaam bestaan leidden. Nog net niet aan een boom in het bos vastgebonden, maar dat kwam waarschijnlijk alleen maar omdat die dunne draadjes zo lastig knopen. Een doorslaand succes was de Nationale Ratten Opvang Dag geweest, meldde de journaal-lezer met verheffing van stem. Er waren bijzonder veel ratten ingeleverd, van diverse soorten en maten zelfs. De organisatie was zo onder de indruk van het aanbod dat men overwoog de N.R.O.D. tot een jaarlijks gebeuren te maken.

Het Radio 1-Journaal liet ik na die mededeling nog maar heel even aanstaan want bij mij in de buurt was een ernstig dodelijk ongeluk gebeurd. Op een onbewaakte overweg die – onbegrijpelijk, ze bestaan nog steeds – was een automobilist onder de tein gekomen met fatale afloop. Maar helaas, dit absoluut onnodige tragische ongeval had het verloren van de Nationale Ratten Opvang Dag. Het is maar goed dat het Radio 1-Journaal eens in de vijf jaar de prioriteiten bijstelt, misschien kunnen de volgende keer wat geredde ratten mee chatten.