'Geen man. Een mánnetje.'

Aan tafel wordt gegeten, gesproken, geruzied of gezwegen.Een serie over Hollandse zeden en gewoonten. Rob en Lisette Dam en hun begeleider aan de macaroni. Omdat spaghetti zo'n knoeiboel wordt.

Een flat in Delft. Tussen de deuren aan de kale gang één deur met een krans en een 'Welkom'-deurmat. Daar wonen Rob en Lisette Dam. Rob (39) werkt in de kassen: 'Ik knip ficussen.' Hij houdt van tuinen en weet er alles van. Lisette (43) werkt bij de catering van de gemeentereiniging in Delft. Rob en Lisette zijn zogeheten 'ambulante bewoners' van 't Binnenhof, een gezinsvervangend tehuis voor verstandelijk gehandicapten. Ze wonen sinds vijf jaar samen in deze gewone flat, een jaar geleden zijn ze getrouwd. Tweemaal per week komt er een begeleider langs om te kijken hoe alles reilt en zeilt.

In de keuken hangt een rooster. Maandag. Rob: afwassen, koffiezetten, wassen, boodschappen, tafeldekken, koelkast. Lisette: boodschappen, koken, koelkast, wassen. Etcetera. 'Maar ik sla ook af en toe wat over, hoor', zegt Rob. Lisette kookt elke dag. Behalve op donderdag. Dan komt er een van de drie begeleiders samen met Rob koken en met hen mee-eten. Vandaag komt Koos van den Bree (52). Koos praat altijd veel, vinden ze. 'Altijd maar die gesprekken.'

Het eten is al klaar als Koos binnenkomt, om kwart voor zes. 'Verrassing. Ik had me er nog mee willen bemoeien', zegt hij verbaasd. Lisette en Rob hebben het samen gemaakt. 'Eerst wilden we spaghetti maken, maar mijn moeder zei: doe dat nou niet. Dat wordt zo'n knoeiboel', zegt Lisette. Nu heeft ze schelpjes- en elleboogmacaroni gemaakt, met saus erdoor. Rob heeft de komkommer gesneden, voor erbij. Terwijl Koos op de bank zit, dekt Rob de tafel. Twee dezelfde placemats: een geplastificeerde foto van Rob en Lisette, één andere placemat voor Koos. Onderzetters. Drie limonadeglazen die Rob volschenkt met Spa blauw. De radio staat aan op Radio 10 fm.

Om zes uur schept Lisette op.

'Jullie hebben lekker gekookt', zegt Koos. 'Lekker gewerkt ook?'

'Mmm', zegt Lisette.

'Mmm', zegt Rob.

'En, hebben je tomaten op het balkon nog wat kleur gekregen?' vraagt Koos.

'Nee', zegt Rob.

De radio meldt: Bewolkt met af en toe een bui.

'Heb je nog gezien op het journaal van die Concorde, die vrouw die het ongeluk had gefilmd vanuit de vrachtauto?' vraagt Koos.

'Nee', zegt Rob.

'Die vrouw kwam uit Parijs', zegt Koos. 'Ze wist dat-ie zou opstijgen en ze wilde dat filmen. Ineens kwam er rook uit z'n staart.'

'Goh', zegt Lisette.

De radio speelt I won't let you down.

'Dan heb ik nog de duurste voetballer van de wereld gezien', zegt Koos. '140 miljoen per jaar, dat is 13 miljoen per maand. Stom hè.'

'Wie wil er komkommer?' vraagt Lisette.

'Gisteren was een mannetje op het Journaal die in het buitenland heel beroemd is', zegt Rob plotseling. 'Hij zit in een stoel. Vastgebonden met ijzer eh ketens.'

'Wat voor man?' vraagt Koos.

'Geen man', zegt Rob. 'Een m nnetje.'

'Een pop', zegt Lisette. 'Dan trek je aan een touwtje en dan roept-ie wat.'

'En dan komen er elektrische vonken uit z'n ogen', zegt Rob.

'Dat heb ik niet gezien', zegt Koos.

Rob gebaart enthousiast met zijn vork. 'Het is nieuw speelgoed voor de kinderen. Uit Amerika. Elektrisch. Een elektrische stoel.'

Koos fronst: 'Ik weet het al, ik heb erover gelezen. Het was ook bij nova, geloof ik. Maar dat is dus heel erg! Een mini-elektrische stoel als speelgoed voor kinderen!'

'Ja...', zegt Rob dromerig. 'Er is ook een mooi stripverhaal in het buitenlands bij.'

Om tien over zes zijn de borden leeg. Koos helpt Lisette met afruimen, ze komen terug met drie kommetjes en een pak Volfruit van Mona, nectarinesmaak.

'Wij gaan vrijdagavond weg', zegt Lisette. 'met mijn moeder. Kamperen. Dan komt de hele familie van moederskant, allemaal neven en nichten. Een familiereunie.'

'Doen jullie dat altijd?' vraagt Koos. 'Kamperen met een familiereunie?'

'Ieder jaar', zegt Lisette. 'Maar nu komen er heel veel: van moederskant elf kinderen, de rest neven en nichten en veertig kleinkinderen. Ze komen zelfs uit Australië.'

'Met grote vuren 's avonds', zegt Rob.

'Barbecuen!' roept Koos.

'Néééé, niet barbecuen', zegt Rob. 'Vuren.'

'En jij gaat ook mee, Rob?' vraagt Koos.

'Dat moet wel', zegt Lisette glimmend. 'Anders krijgt hij geen cadeautjes. Hij is jarig als we daar zijn.'

'Ik neem vast een grote tas mee', zegt Rob.

Lisette schatert: 'Nou, dat dacht ik niet.' M