`Een minor incident. Wij voelen ons veilig'

Asielzoekers in Roden reageren laconiek op de aanslag met brandbommen van afgelopen woensdag. Ze zijn wel erger gewend.

,,De brandjes waren al snel geblust, door onze eigen medewerkers. We hebben er wel de politie bijgehaald, want het waren tenslotte toch molotovcoctails. Daarna is iedereen rustig naar bed gegaan, en de volgende ochtend gingen we weer over tot de orde van de dag. Maar toen barstte hier het mediacircus los'', vertelt M. Scheepstra, woordvoerder van het Asielzoekerscentrum (AZC) in het Drentse Roden.

Terwijl de rest van Nederland in beroering kwam over de vermoedelijk racistische aanslag, woensdagavond, met drie molotovcoctails op het AZC, reageren de bewoners en medewerkers van het centrum vrij laconiek. In het AZC Roden, open sinds april, wonen zeshonderd mensen van 33 verschillende nationaliteiten in stacaravans. Velen van hen wisten niet eens dat er een aanslag was geweest. Bij de aanslag raakte niemand gewond.

J. (de asielzoekers willen liever niet met hun naam in de krant) uit Afghanistan had aanvankelijk niets gemerkt: ,,Toen ik de volgende dag in de zuivelwinkel in het dorp was, vroegen ze me wat ik er van vond. Ik wist van niets. Toen pas kreeg ik te horen wat er gebeurd was.'' J. vindt het ,,very bad news'', en een totale verrassing dat in een vreedzaam land als Nederland zo'n aanslag kan plaatsvinden. Toch is hij niet ongerust: ,,Ik heb de afgelopen twintig jaar wel meer meegemaakt in Afghanistan. Vergeleken met de bom van vijfhonderd kilo die vlak naast mijn oude huis insloeg, valt dit wel mee.

M. uit Somalië heeft de verwarming in zijn stacaravan ingesteld op tropische temperaturen. Ook hij relativeert de aanslag. ,,Sinds we hier zijn aangekomen, hebben we geen enkel probleem gehad. Dit AZC is heel erg rustig, en de mensen uit Roden zijn vriendelijk. Ik denk niet dat dit incident representatief is voor de bevolking.''

Het gaat hier om een ,,minor incident'', denkt hij. ,,Wij voelen ons hier veilig.'' Veel asielzoekers, zoals E. uit Burundi, denken dat de daders niet uit Roden komen, omdat ze nooit eerder eerder problemen hebben gehad. ,,Niet alle mensen zijn zo, beweert een Irakees echtpaar, en de vrouw vertelt over haar goede Nederlandse vriendin uit de Aldi.

Misschien juist door hun goede ervaringen met de plaatselijke bevolking voelen sommige asielzoekers nu een vaag onbehagen over het incident. ,,Je krijgt nu toch het gevoel dat je niet welkom bent'', zegt E. uit Burundi. ,,Dat voelt een beetje raar, als je weer het dorp in moet. Misschien gaat dat toch wel wringen in het contact met de plaatselijke bevolking.'' Zij neemt de aanslag heel serieus: ,,Iemand had dood kunnen gaan.''

Een extra probleem voor sommigen is dat de ontploffingen herinneringen oproepen aan de situatie in het thuisland. Volgens J. Pereboom, directeur van het cluster van alle asielzoekerscentra in Noord-Drenthe, staat er speciaal voor dit soort mogelijke reacties een team van medische specialisten klaar om bij te springen. E. lacht: ,,Je vlucht weg van zulke problemen, komt hier, denkt dat je in een veilig land bent, en dan zoiets.'' Ook een groepje Koerden doet lacherig over de zaak: ,,We hadden deze problemen al in ons eigen land, en nu hebben we ze hier wéér.'' En of we echt niet mee willen eten met het diner dat ze net gekookt hebben.

,,Je moet niet vergeten dat dit allemaal vreselijk beleefde mensen zijn'', zegt Pereboom, even later. ,,Ze willen eigenlijk liever geen kritiek uiten op het land waar ze te gast zijn.''