Voorman in rk-kerk nu naar diaconie

Henk Baars, voorzitter van de Acht Mei Beweging van kritische katholieken, stapt over naar de hervormde kerk. Vanaf 1 oktober wordt hij coördinator buurt- en kerkwerk van de hervormde diaconie in Den Haag. In zijn nieuwe functie zal hij vaak hervormde diensten bijwonen, vertelt hij. Maar bekeerd is Baars niet. ,,Ik blijf katholiek. Ik ben straks alleen geen professioneel katholiek meer.''

Meer dan twintig jaar was Baars pastoraal werker in het bisdom Haarlem. Maar een nieuwe pastorale functie, zowel binnen als buiten het bisdom, zat er door het conservatieve klimaat van de laatste jaren niet meer in. Vijf keer solliciteerde Baars, vijf keer werd hij wegens zijn betrokkenheid bij de Acht Mei Beweging afgewezen. ,,Tijdens de sollicitatieprocedures kwam ik telkens als eerste uit de bus. Vervolgens bleek mijn benoeming toch op problemen te stuiten. Voor kerkbesturen bleek het onmogelijk om van het bisdom de canonieke zending te krijgen die nodig is voor pastoraal werk. Henk, het is afgelopen met je, zeiden ze tegen me.''

Baars voerde verschillende gesprekken met apostolisch administrator `bisschop' J. Punt over de kwestie. Stevige, urenlange gesprekken waren het, zegt Baars. ,,We hebben elkaar behoorlijk getest. Uiteindelijk bleek hij niet over wat hij mijn `kerkkritische profiel' noemde, heen te kunnen stappen.

Het bisdom Haarlem laat in een verklaring weten dat de bisschop het vertrek van Baars ,,voor Baars persoonlijk'' spijt, ,,temeer omdat aan de inzet bij het werk voor het dekenaat nooit getwijfeld hoefde te worden.'' Het bisdom wijst echter op het ,,spanningsveld'' tussen het werk voor het bisdom Haarlem ,,een functie waarin hij gehouden was tot loyaliteit met het beleid van de bisschoppen'' en de ,,vrijheid'' die Baars nam ,, om in het kader van het voorzitterschap van de Acht Mei Beweging publiekelijk stellingen te betrekken die duidelijk met dit beleid botsten.''

Baars blijft nadrukkelijk voorzitter van de Acht Mei Beweging. ,,Kerkjuridisch gezien is er niets bereikt, nee. Ook in andere landen zie je dat hervormingsgezinde katholieken steeds vaker tegen ijzeren muren aanlopen. Na twintig jaar zijn veel mensen het vechten moe geworden. Ze hebben geprobeerd binnen hun eigen parochie iets aardigs op te bouwen. Nu merken ze dat de conservatieve restauratie ook hun eigen parochie begint te raken.''