Vrijwilligers

De moeder van Marjolein kwijnt weg in een verzorgingstehuis. Zo erudiet en elegant als zij vroeger was, zo dement is zij nu. Doordat dit land haar meevallers uitkeert aan mensen als u en ik, niet aan haar, heeft zij 's ochtends, wegens personeelsgebrek, kamerarrest.

's Middags het `huiskamerproject'. Zet twintig bewoners, stijf van de kalmerende middelen, bij elkaar. Bind ze desnoods vast op hun stoelen. Laat luid Duitse schlagers schallen, dan wordt het vanzelf gezellig!

Moeder heeft het niet zo, zij doet het ervan in haar broek. Geen nood, zij heeft een luier om. En ze draagt een polyester jurkje, dat is nog eens praktisch! Want er is niemand die tijd voor haar of haar lotgenoten heeft.

Niemand? Weet iemand waar die tweeduizend vrijwilligers van die succesvolle EK zijn gebleven? Goed, niet allemaal, dat is niet reëel! Eén procent ervan dan? Weet iemand er twintig?