Bladeren

Wirtschaftswoche

Ondernemingen die beloven dat ze hun investeringen in een UMTS-licentie nog vóór 2010 zullen terugverdienen verkopen onzin. En wie denkt dat hij de hoge prijs voor zijn UMTS-licentie kan doorberekenen aan de klant houdt zichzelf voor de gek. Want daarvoor, schrijft Wirtschaftswoche, is de concurrentie veel te groot. Om de investeringen terug te verdienen moeten de Europese telecombedrijven de komende tien jaar minimaal drieëndertig procent van de markt veroveren. Het blad gaat daarbij uit van een omzet per klant van 86,30 mark.

Wie blijft steken bij een marktaandeel van vijfentwintig procent komt in 2008 wel uit de rode cijfers, maar het break-even-punt verschuift dan tot na 2010. En met een marktaandeel van tien procent blijf je minstens tien jaar verlies lijden. Ook zullen de UMTS-licentiehouders er rekening mee moeten houden dat de koers van hun aandelen zal dalen, terwijl ze tegelijkertijd behoefte aan nieuw geld hebben. Ondernemingen die in alle Europese landen aanwezig willen zijn moeten volgens het blad rekenen op een investering van minimaal honderd miljard mark. De bedrijven die de infrastructuur aanbieden, zoals Ericsson, Nokia en Siemens, zijn de winnaars van het UMTS-spel.

www.wiwo.de

BusinessWeek

Philips komt in het Duitse verhaal niet voor. BusinessWeek compenseert deze omissie, niet vanuit het hoofdkantoor in Amsterdam, maar vanuit Philips' bakermat Eindhoven. Het blad bespreekt de voor- en nadelen van een afsplitsing van Philips Semiconductors. Deze halfgeleiderdivisie dankt haar groei aan de overstelpende vraag naar mobiele telefonie. Hoewel de chipsdivisie goed is voor zestien procent van Philips' verkoopcijfers brengt zij de helft van de totale winst binnen.

Het blad berijdt zijn stokpaardje met de stelling dat de afzonderlijke delen van het bedrijf veel meer waard zijn dan het geheel. Het wijst erop dat Siemens de chipspoot, Infineon, eerder dit jaar wel heeft afgesplitst en dat de aandelen van het hele bedrijf toen vijftien procent stegen. Overigens heeft Siemens wel een meerderheidsbelang vastgehouden in de verzelfstandigde chipsproducent. Volgens het blad zal Philips de divisie halfgeleiders niet zelfstandig maken omdat de chipproductie de kern vormt van Boonstra's toekomstplannen.

www.europe.businessweek.com

The Economist

UMTS staat voor Universal Mobile Telecommunications System. Maar dat zou je volgens The Economist beter kunnen vervangen door `Unlimited Money To Spend'. Het is geen toeval dat de koers van de telecomaandelen in Europa sinds maart veertig procent is gedaald. Dat komt volgens het blad doordat de beleggers zich zorgen beginnen te maken over de onbekommerde spilzucht van de telecomondernemingen. Voor British Telecom was dat de reden om een aandelenuitgifte ter waarde van tien miljard dollar uit te stellen.

Het bedrijf kan zich dat eigenlijk niet permitteren, omdat de schuld in twee jaar is opgelopen van anderhalf miljard dollar tot dertig miljard. Daar komt nog bij dat de Europese telecombedrijven nog veel meer geld nodig hebben. Want bovenop de prijs die ze voor de licentie hebben betaald komen nog de kosten voor het bouwen van netwerken. Het blad schat die kosten op minstens 270 miljard dollar. En omdat de telecombedrijven dat geld zullen moeten lenen, zullen ze een stuk minder kredietwaardig worden.

Het is maar de vraag of financiering door het uitgeven van nieuwe aandelen een haalbare kaart is, meent het blad. Want de beleggers zitten al tot hun nek in de telecomaandelen. Ook de banken beginnen zich achter hun oren te krabben omdat ze met hun geld niet te veel op één paard willen wedden. Daarom zit er voor de in geldnood verkerende ondernemingen niks anders op dan delen van het bedrijf te verkopen.

www.economist.com

Forbes

Wie uitgekeken is op aandelen in internetbedrijven, UMTS-ondernemingen en andere moderne slimmigheden kan zijn geld altijd nog beleggen in ijswater van vijfduizend jaar oud. Er drijven per jaar zo'n 750 ijsbergen langs Newfoundland. Forbes verhaalt hoe de Iceberg Corporation in Newfoundland een methode heeft ontwikkeld voor het smelten van ijsbergen. Een gouden idee als je bedenkt dat er in het bottelen van water wereldwijd dertig miljard dollar om gaat. De Canadese overheid verstrekte de Iceberg Corporation het nodige geld omdat de onderneming de werkloosheid in het noordoosten van het land helpt bestrijden. Het bedrijf produceert nu 375.000 flessen Borealis ijsbergwater per maand. Daarnaast levert het water aan Moosehead Breweries voor het maken van Borealis-bier en -wodka. Er is maar één probleem. Het bedrijf heeft nog geen kans gezien om winst te maken. Want de afstand tussen het ijs van de noordpool naar de klant is zo groot dat een flesje Borealis bijna vijf dollar kost.

www.forbes.com

    • Herman Frijlink