URI CAINE ENSEMBLE

Eigenlijk zou er een grote sticker met de tekst `absoluut niet voor puristen' op de hoes van Uri Caine's The Goldberg Variations moeten worden geplakt. Met zijn behandelingen van Mahler, Schumann en Wagner bewees de New Yorkse pianist al eerder er een bijzonder persoonlijke visie op de klassieken op na te houden, maar zijn interpretatie van het werk van J.S. Bach is wel de meest radicale tot nu toe. En de meest geslaagde, mag hieraan worden toegevoegd. Gedurende bijna tweeëneenhalf uur geeft Caine maar liefst zeventig eigentijdse en eigenwijze versies van de 32 maten die de basis vormen van Bach's Goldberg variaties.

De originele akkoorden worden versierd met uitzinnige freejazz explosies of statige tango-ritmes, gecamoufleerd met techno-sampels en overgoten met stroperige bossa nova-lyriek. Caine laat Bach klinken als Verdi, Vivaldi, Rachmaninof en ja, ook als Bach. De barokke versies voor koor en kwartet uitgevoerd door het Kettwiger Bach Ensemble, Quartetto Italiano di Viole da Gamba, het Köln String Quartet en het koor van de WDR staan schouder aan schouder met de radicale poëzie van Sadiq Bey, de klezmer-interpretatie van Don Byron en de rondborstige gospelzang van Dean Bowman. Op deze dubbel-cd klinken zowel een antieke Silbermann-forte piano als de nieuwste computergestuurde synthesizers.

Ondanks de vele smaken die het album herbergt, blijft het voortdurend honderd procent Bach. Caine's Bach-project is niet een modieus, postmodernistisch spelletje met stijlreferenties maar een integer, intellectueel doorwrocht commentaar op de Duitse componist vanuit een hedendaags perspectief. Op deze manier kunnen de Goldberg variaties er weer tweeëneenhalve eeuw tegenaan. Nu eerst nog afwachten of de platenhandelaren eruit komen in welke categorie de cd te plaatsen.

Uri Caine Ensemble: The Goldberg Variations (Winter & Winter, 910 054-2) Distr. Culture Records.