Lomans weer op scherp met zijn sleeppush

Twee keer mocht Bram Lomans gisteren aanleggen vanaf de rand van de cirkel, evenzovele keren pushte hij raak. Het strafcornerkanon staat weer op scherp, zoveel werd duidelijk in het oefenduel tegen Spanje (6-0), de laatste serieuze test voordat de hockeyers zondag op het vliegtuig naar Australië stappen.

Na een afwezigheid van ruim drie maanden, het gevolg van een operatie aan zijn gekwetste linkerpols, keerde Lomans begin deze maand terug in de selectie van bondscoach Maurits Hendriks. Zijn rentree, ruim drie weken geleden in Hamburg, ging geruisloos voorbij en hetzelfde gold voor de zes oefenduels die daarop volgden. Gisteren, in de tweede oefenwedstrijd tegen vice-wereld- en olympisch kampioen Spanje, ontworstelde de verdediger van HGC zich aan de anonimiteit en legde hij doelman Ramon Jufresa al na drie minuten in de luren met zijn specialiteit, de sleeppush, vanaf de rand van de cirkel.

Tevreden kon Lomans toch al zijn, want zijn tweede treffer, vier minuten na de onderbreking, betekende het honderste interlanddoelpunt voor de 105-voudig international, die daarmee weer dicht in de buurt komt van het indrukwekkende gemiddelde van één op één. Maar van een bevrijding was geen sprake, zei Lomans na afloop. ,,Ik heb me meer zorgen gemaakt over mijn spel dan over de strafcorner, als ik heel eerlijk ben. Met die corner zou het wel weer goed komen, daar heb ik geen moment aan getwijfeld. Maar vijf à zes weken is niet veel om terug te komen op een niveau dat beter dan ooit moet zijn.''

Aanleiding voor het gepieker was vooral Lomans' weifelende optreden in het drieluik met Korea, ruim twee weken geleden in Amstelveen, toen de 25-jarige voorstopper opvallend veel balverlies leed en telkens een stap te laat was om het aanvallende gevaar in te dammen. Lomans mocht de Aziatische balvirtuozen uiteindelijk dankbaar zijn dat zij weigerden te profiteren van het gebrek aan wedstrijdritme bij de verdediger.

Minder dan drie weken voor de Olympische Spelen kon Lomans gisteren opgelucht adem halen. Zijn spel oogde solide, al was het verweer van de Spaanse spitsen vooral na rust uitermate pover. Niettemin kon Lomans een steun in de rug goed gebruiken. Meer dan ooit voelt hij de hete adem in de nek van Diederik van Weel, de aanvoerder van landskampioen Bloemendaal die gisteren ontbrak nadat hij zichzelf vorige week met een stick op het scheenbeen sloeg.

Van Weel hervat vermoedelijk morgen al weer de training. Hetzelfde geldt voor spelverdeler Jeroen Delmee. Die ontbrak gisteren nadat hij zaterdag, in de slotfase van het eerste duel met Spanje (1-1), een oude rugblessure voelde opspelen. Uit voorzorg keek hij gisteren toe vanaf de tribunes en zag Delmee hoe collega's Jacques Brinkman en Teun de Nooijer een hoopgevende rentree maakten. Brinkman is genezen van een gebroken knieschijf, De Nooijer van een hamstringblessure.

Net op tijd lijkt de selectie klaar te zijn voor het begin van het olympisch toernooi in het State Hockey Center, waar de titelverdediger op zaterdag 16 september afslaat tegen Groot-Brittannië. Daarna volgen duels tegen Maleisië, Canada, Duitsland en Pakistan. De laatste twee gelden als de belangrijkste concurrenten voor de plaatsen één en twee, die recht geven op deelname aan de halve finales. In poule B gaat de strijd tussen Argentinië, Australië, India, Polen, Spanje en Zuid-Korea.

Zorgenvrij beweert Hendriks niet te zijn. ,,Als het klikt, schakelen we zo door naar de vijfde versnelling'', constateerde de bondscoach tevreden, om daar even later aan toe te voegen dat ,,het rendement in de cirkel'' nog te laag is. ,,We kunnen niet achterover gaan leunen. Het zit op zich goed, maar we moeten scherp blijven.''

Om zijn ploeg een duw in de juiste richting te geven, werd het duel gisteren op last van Hendriks niet op het `Sydney-veld' afgewerkt, maar op het kunstgras in het Wagener-stadion. Kosten noch moeite werden gespaard om in Amstelveen een bijna perfecte kopie van het `stuiter- en werkveld' in Sydney neer te leggen. Op de valreep verkoos Hendriks een vertrouwde ondergrond. ,,Om het tempo in de ploeg te krijgen'', zo verduidelijkte hij. Bram Lomans zal hem dankbaar zijn geweest.