Werkende moeders zijn geen profiteurs 3

Wat mij in het artikel `Moedermacht gaat irriteren' teleurstelt, is dat de auteur volledig voorbij dreigt te gaan aan de inspanningen die werkgevers doen om juist vrouwen aan het werk te houden. We mogen blij zijn om te leven in een maatschappij waar vrouwen niet alleen goed presteren in het (hoger) onderwijs, mogen stemmen, maar ook op de arbeidsmarkt kunnen blijven presteren. Dat zij dit in de tweede fase in hun carrière vaak moeten combineren met de zorg voor jonge kinderen leidt inderdaad soms af, maar maakt hen ook efficiënt, planmatig en zeldzaam creatief na een zorgdag thuis. De uurtjes eerder vrij wegen ongetwijfeld op tegen de tandartsbezoeken die zij in hun vrije dag afleggen, de werkborrels die zij overslaan etc.

Werkgevers ondersteunen de inspanningen van hun vrouwelijke werknemers gelukkig steeds beter, dus waarom nu weer de nutteloze klachtenbrij van hun collega's ? Een kinderloze maatschappij als alternatief? Of de vrouwen weer thuis achter de geraniums ?

Laten we elkaar in deze welvaartsstaat met de huidige krappe arbeidsmarkt niet nodeloos irriteren door platitudes, en onjuiste imago's. De zorg en opvoeding van jonge kinderen is geen individuele hobby, zoals het onderhoud van een tuin, het wandelen met de hond of het houden van een bak goudvissen. Het is een noodzakelijke bijdrage in een levende maatschappij, die door moeders en vaders zo goed mogelijk gecombineerd wordt met hun andere maatschappelijke activiteiten zoals werk, deelname aan politiek of vereniging, en de bijdrage aan maatschappelijke en kerkelijke aciviteiten