DEFTONES

Bij het optreden van de Deftones, komend weekend op Lowlands, zullen de veiligheidsbewakers van Mojo extra in het geweer moeten komen. De muziek van de Deftones is typische `crowdsurf'- en `stagedive'-muziek, en crowdsurfen is sinds de dood van negen concertbezoekers op het Deense Roskilde-festival door concertorganisator Mojo verboden.

Op de nieuwste cd van de Deftones, White Pony, wordt in sommige nummers zo intens geschreeuwd en zulke snijdende riffs aan de gitaar ontlokt dat de muziek pure horror wordt: het dreunt, reutelt en geselt.

Maar als de concertgangers over elkaar heen beginnen te klimmen, is het te hopen dat de leden van de Deftones bij wijze van crowd control een van hun rustiger liedjes inzetten, want die hebben ze ook.

De nieuwe cd bevat een paar ballads die bijna zwoel te noemen zijn, met kreunende zang van Chino Moreno, galmende drums en fluisterende gitaren. Dit zijn de hoogtepunten op een verder tamelijk eentonige plaat.

Dan valt ook op dat de Deftones niet werkelijk ruig en smerig zijn. Ze houden van strak afgepaste noise, waarbij ruimte is voor andere elementen. Zo klinkt het alsof ze zich nooit echt laten gaan.

Deftones. White Pony (Maverick 9362-47667)

    • Hester Carvalho