MEESTERPUNTEN

Meesterpunten zijn punten die je `verdient' met het leveren van een bepaalde bridgeprestatie. De punten worden centraal op het bondsbureau in de computer geadministreerd. Eenmaal behaalde punten blijven altijd geldig. Iemands meesterpuntenoverzicht is dus een soort logboek van wat hij of zij met bridgen heeft gepresteerd. Hoewel meesterpunten niet alles zeggen over iemands speelsterkte, ervaren mensen het als een eer om veel meesterpunten te bezitten. Befaamd zijn de wedlopen tussen familieleden, partners of clubgenoten wie toch maar als eerste een bepaalde grens overschrijdt. Bovendien geven meesterpunten aan wedstrijden een extra competitief tintje.

Meesterpunten zijn in de hele internationale bridgewereld een begrip. Vrijwel alle bij de World Bridge Federation (WBF) aangesloten landen kennen een of ander meesterpuntensysteem. De eerste landen waar meesterpunten werden ingevoerd waren de Verenigde Staten en Finland, al voor de Tweede Wereldoorlog. Nederland volgde per 1 mei 1965. Doordat elk land min of meer op eigen houtje is begonnen kent ook vrijwel elk land zijn eigen systeem.

In Nederland is het meesterpuntensysteem een puur cumulatief systeem, dat wil zeggen dat eenmaal behaalde meesterpunten levenslang geldig blijven. Wie vaak hoog eindigt, verdient meer meesterpunten dan iemand die zelden meer dan 50 procent scoort. De meesterpunten zijn in allerlei soorten wedstrijden te verdienen. Als regel geldt dat er meer meesterpunten worden toegekend naarmate de geleverde 'prestatie' groter is. Daarbij wordt gelet op de gemiddelde sterkte van de spelers, het aantal deelnemers en het aantal spellen dat er gespeeld is.

In Nederland vormen meesterpunten een aardige bron van inkomsten voor de bond. Een organisatie die meesterpunten wil toekennen dient per punt een bedrag af te dragen aan de NBB.