Huilend en blootsvoets wilde hij gaan vliegen

Had een vermoedelijke vliegtuigdief tegen zichzelf beschermd kunnen worden? De laatste dagen van Gerlof Sijtsma.

Gerlof Sijtsma werd in de vijf dagen voorafgaand aan de diefstal twee keer door artsen van de GGD van Assen en Leeuwarden beoordeeld. Beiden concludeerden dat de 45-jarige man ,,geen gevaar voor zichzelf of voor zijn omgeving'' vormde, en dus niet gedwongen kon worden opgenomen.

Sijtsma kwam woensdag 9 augustus om zeven uur 's avonds bij de havenmeester van vliegveld Eelde, ,,blootsvoets, huilend en helemaal in de war'', aldus een woordvoerder van de Koninklijke Marechaussee te Assen. Daar wist hij kenbaar te maken dat hij wilde vliegen. Omdat de man zo ,,compleet in de war'' was, is hij overgebracht naar het bureau van de Koninklijke Marechaussee te Assen, waar de GGD is gewaarschuwd. De dienstdoende arts concludeerde echter dat de man niet gedwongen kon worden opgenomen. De Marechaussee heeft vervolgens een hulpverlener van de politiemeldkamer Drenthe geraadpleegd, en in overleg met de betrokkene zelf besloten hem op het station van Assen af te zetten. De man wilde terug naar Leeuwarden, waar hij zei onderdak te kunnen krijgen.

Twee dagen later dook hij inderdaad op in Leeuwarden, waar hij in de nacht van vrijdag op zaterdag brand stichtte in een vuilniscontainer bij het station. Sijtsma werd aangehouden en maakte volgens de politiewoordvoerder ,,een labiele indruk''. De hulp van de GGD werd ingeroepen, maar ook hier achtte de arts het niet noodzakelijk de man gedwongen op te nemen. Enkele uren later werd hij opnieuw gearresteerd, omdat hij een perronchef zomaar een klap had gegeven. Voor de tweede maal maakte de politie proces-verbaal op. De volgende dag kwam Sijtsma, blootsvoets en zonder bagage, op Ameland aan.

P.G. van der Jagt, arts bij de GGD Leeuwarden, zegt geen weet te hebben van de gebeurtenissen te Assen: ,,Dat soort informatie moet van de politie komen.'' Woordvoerder H. Oenema van de politie Leeuwarden legt echter uit dat de politie zich alleen met de strafrechtelijke kant van zaken bezig houdt. Gegevens over het inschakelen van de GGD door andere korpsen staan niet in de politie-registratie. Zulke informatie kan wel soms toevallig aan het licht komen tijdens onderzoeken waarbij de hulp wordt ingeroepen van andere korpsen. ,,Maar er was hier geen sprake van een strafrechtelijk onderzoek, dus hadden we ook geen aanleiding om contact op te nemen met andere korpsen of de Marechaussee'', aldus Oenema. R. Manrho, woordvoerder van GGD Nederland, bevestigt dat er geen informatie-uitwisselingsysteem tussen de verschillende vestigingen van de GGD's bestaat. ,,Wanneer een persoon bij ons wordt aangemeld, wordt op dat specifieke moment beoordeeld of hij een gevaar is voor zichzelf of zijn omgeving. Als dat niet zo is, dan kunnen wij verder niets doen.''

    • Corine Vloet