Deelraad

Amsterdam kan maar beter afzien van een direct gekozen stadsdeelraad voor het centrum. In Rotterdam is inmiddels vijf jaar ervaring met een lichte vorm. Ik mocht de eerste vier jaar voorzitter zijn van die Adviesraad voor het Centrum. De tegenstanders van een eigen bestuur voor het centrum gebruiken vaak het argument dat het belang van de grote stad beter is gewaarborgd bij de gemeenteraad dan bij de gekozen vertegenwoordigers van de bewoners van het centrum. Die zouden vanuit hun kleine belang de grootstedelijke ontwikkeling frustreren. Het tegendeel is waar.

Het centrum wordt bestuurd door de politieke partijen die ook in de gemeenteraad zitten. De partijleden die in het centrum wonen, zijn over het algemeen meer stedeling dan de leden die in de buitenwijken wonen. Zij maken dagelijks mee hoe essentieel ondernemerschap is voor het functioneren van het centrum en zij definiëren de grote stad eerder in termen van de zegeningen dan van de overlast. En het idee dat ondernemers zouden moeten meebesturen is bizar. Is de directeur van de Efteling burgemeester van Kaatsheuvel?

Er is een heel andere reden waarom een eigen bestuur voor het centrum onwenselijk is. De gemeenteraad zal zich met het centrum blijven bemoeien. De gemeentelijke diensten hebben twee bazen. Zo schep je twee bestuurslagen die zich met dezelfde zaken bezighouden. De kiezer moet voor één besluit twee keer naar de stembus. De bewoners die zwelgen in hun hindermacht, kunnen hun ei twee keer kwijt. De querulanten kunnen shoppen. Het zal onmogelijk blijken om de machten te scheiden.

Een raadscommissie met een wethouder voor het centrum lijkt een veel betere oplossing. Zo'n commissie van stedelingen moet de uitdaging aandurven om de afweging te maken tussen het kleine leed van de buurt en de grote belangen van het culturele hart.

    • Kees de Gruiter