Bieden via de babbelbox

Internet stelt fanatieke bridgers in staat 24 uur per dag te bridgen. Met spelers die desnoods over vier continenten zijn verspreid.

IEDERE GERAADPLEEGDE speler zegt het: internet en bridge vormen een veelbelovende combinatie. Internet is in de eerste plaats natuurlijk een reusachtig naslagwerk, een soort bibliotheek waarvan het personeel meedenkt. Informatie over bepaalde spelproblemen is opvraagbaar bij gespecialiseerde discussiegroepen, de achtergronden van bepaalde biedsystemen zijn zó na te gaan en ook tussenstanden van wedstrijden waar ook ter wereld liggen slechts muisklikken verwijderd.

Ook op publicitair gebied biedt internet de bridgesport grote meerwaarde. Tot nog toe was het namelijk niet goed mogelijk om bridgewedstrijden in een boeiend televisieprogramma te presenteren. Fysieke sporten, zoals voetbal en roeien, maar ook andere sporten die in de natuurlijke bridgebiotoop worden gehouden, zoals biljart en darten, kunnen spannend in beeld worden gebracht.

Zo niet bridge, want de cameravoering en het spelverloop zijn haast onverenigbaar: je zou haast voor iedere gelegde kaart een aparte cameraman nodig hebben. Wanneer iedere bridger speelt met een gedigitaliseerde `hand' kaarten op een beeldscherm voor zijn neus, dan kan in beginsel iedereen op z'n eigen beeldscherm thuis meekijken.

Het opslaan van informatie en het gadeslaan van andermans spel is maar één van de mogelijkheden die internet biedt. Verschillende computerprogrammeurs/bridgers hebben de potentie van het Net onderkend om zélf te bridgen, met spelers die desnoods een continent verderop achter hun computer zitten. De techniek hiervoor verschilt niet veel van die welke een babbelbox draaiende houdt. On line bridgen is niks anders dan chatten, maar dan met een uitgekiend en aangepast protocol. Op internet zijn nu ongeveer een dozijn on line-bridgesites te vinden.

Een paar voorbeelden. Een van de grootste is OKbridge, met intussen 19.000 leden. OKbridge begon, volgens de intro op de site, zo'n tien jaar geleden toen de Amerikaanse oprichter, ene Matt Clegg, een tijdje in Finland zat en toch met zijn partner in de Verenigde Staten wilde blijven bridgen. Een programma was zó geschreven. Eén en één is twee, dacht Clegg al snel, en breidde het programma uit zodat een oneindig aantal mensen aan virtuele tafels kon aanschuiven. Een computer genereert de spelletjes.

Hieronder volgt een summiere uitleg over hoe on line op deze site kan worden gebridged. Aanmelden is simpel: een naam en een wachtwoord zijn zó aangemaakt, waarna het `speelscherm' valt te openen. Zo'n scherm ziet er in eerste instantie door alle weergegeven `windows' niet zo simpel uit, maar dat valt na wat proberen best mee. Aan de linkerzijde van het scherm is een aantal (deels) bezette tafels te zien waaraan wordt gespeeld op hetzelfde niveau als door de aspirantspeler tijdens de aanmeldprocedure is opgegeven.

Wie eerst wil meekijken met een gepresenteerde tafel kan `show all hands' aanklikken. De `handen' van alle vier de spelers komen dan open te liggen. Communicatie met de spelers via de chatbox onderin het scherm is dan niet meer toegestaan. Overtreding van deze regel is eenvoudig na te gaan doordat de spelers inzicht hebben in de chatbox. Bij herhaalde overtreding of klieren – door bijvoorbeeld voortdurend halverwege weg te lopen – kan het `management' de toegang tot OKbridge ontzeggen.

Soepel cyberbridge vergt zonder twijfel urenlange training. Wie wil aanschuiven zegt eerst ,,hallo' in de chatbox en vraagt of hij of zij mág aanschuiven. Dat laatste is, behalve beleefd, ook een reële vraag, aangezien de tafel wellicht op een speler zit te wachten die – een continent verderop – even naar het toilet is. Daarop heeft internet nog geen antwoord gevonden. Klik daarna op de knop `empty seat'. Wanneer vier spelers aan tafel zitten, deelt de computer de kaarten.

Bieden geschiedt door met de muis het gewenste bod aan te klikken. Nadat iedereen heeft gepast, kan het spelen beginnen. Ook de gewenste speelkaarten kunnen met de muis worden geselecteerd. En dat geldt eigenlijk voor alle handelingen die bij het niet-virtuele bridge ook mogelijk zijn. Oefening baart kunst.

Er bestaat sinds kort ook een Nederlandstalige site, Stepbridge geheten, waarop kosteloos gespeeld kan worden. De grafische presentatie van Stepbridge is vergelijkbaar met die van OKbridge: overzichtelijk, maar het vergt enig geduld vóór de speler er helemaal thuis is. Doordat Stepbridge nog maar anderhalve maand bestaat, zijn er nog niet al te veel spelers. De spelsessies zijn op de woensdag- en zondagavond geconcentreerd.

De voordelen van on line bridge liggen voor de hand. De noodzaak om samen te scholen in rokerige zaaltjes vervalt bijvoorbeeld en een vaste partner mag best aan de andere kant van de wereld wonen. Maar er is nog een groot voordeel van on line bridge. Wanneer tegenspelers slimmer zijn dan vermoed of, erger nog, wanneer de partner blundert, hoeft bridge niet meer het spreekwoordelijke silent game te zijn. Raas en tier gerust tegen het beeldscherm. Niemand kan het horen.

    • Menno Steketee