Revolutie in plascultuur vrouwen

De plastuit, het kartonnetje waarmee vrouwen staand kunnen plassen, lijkt door te breken. `Er is een nieuwe plascultuur aan het ontstaan'.

Vrouwen hebben drie problemen met plassen in openbare gelegenheden. Allereerst de vieze wc-brillen – je kan er wel boven gaan hangen, maar echt ontspannen is dat niet. Ten tweede de lange rijen – wc's nemen meer tijd en ruimte in beslag dan een pisbak en vrouwen hebben meestal een kleinere blaas. Tot slot, het praktische bezwaar tegen wildplassen.

,,Ga nooit meer angstig omkijkend met de billen bloot', staat op de verpakking van de plastuit. Het geplastificeerde kartonnetje waarmee vrouwen staand kunnen plassen moet de oplossing van al het leed zijn. Het ziet er een beetje uit als een papieren bootje met een spits uiteinde, zodat je goed kan richten. ,,Beleef de sensatie van het staand plassen. Schrik nooit meer van een vervuild toilet.'

Kunstenares Simone (`Moon') Zijp bedacht de plastuit al jaren geleden. Eerst liep ze rond met een gipsmodel, maar die werd vies, net als de rubberen uitvoering. Het kartonnen wegwerpmodel is hygiënischer, zegt ze.

Het patent is vastgelegd, het bedrijf (De Plastuit Company) heeft inmiddels meerdere werknemers, een financieel adviseur is aangetrokken en er wordt overlegd met een distributeur.

Een popfestival: lange rijen voor de vrouwentoiletten, de mannen massaal in de bosjes. Op Pinkpop en Torhout/Werchter werd recent de plastuit geïntroduceerd. Twaalfduizend vrouwen plasten staand, in speciale urinoirs. Zijp verontschuldigd zich bijna dat (,,echt waar') 99 procent van de reacties positief was. Ze leest voor: super, heel handig, een bijzondere ervaring, hardstikke lachen, eindelijk van mijn penisnijd verlost, geweldig maar wel gek om als een vent te staan.

Voor veel vrouwen is het even wennen, zegt ze. ,,Normaal ontspan je je blaas pas als je zit, nu moet je het staand laten lopen.' Ook het gebrek aan privacy was voor sommige vrouwen een drempel. Daarom werden schotjes in de urinoirs opgehangen. Maar al met al was het een groot succes. Zijp: ,,Ik sta er nog van te kijken. Er verandert iets, het lijkt wel alsof vrouwen er nu meer voor open staan. Er is een nieuwe plascultuur aan het ontstaan.' Behalve op festivals is de plastuit is volgens haar vooral geschikt in de trein, op reis, op de camping of langs de snelweg – om vieze brillen te vermijden.

Nu is de plastuit nog alleen te koop op internet (www.plastuit.nl) en bij de Body Shop. Daar is het ding niet aan te slepen, er is een wachttijd van een maand, meldde distributeur F. Mercks gisteren. Dat valt wel mee: in het filiaal in de Kalverstraat in Amsterdam staat de luxe-plastuit (4,95 gulden per stuk) op de toonbank, naast de condooms met aardbeiensmaak. ,,Het begint te lopen', zegt de verkoopster. ,,Maar het is nu nog te duur. De meeste verkopen we als cadeau, als een grapje voor een vriendin.'

Vandaar ook dat een fabrikant de mogelijkheden bekijkt om de plastuit op grote schaal goedkoper te produceren. Op internet kosten vijf stuks nu 10,70 gulden, inclusief verzendkosten. Dat is ruim twee piek per keer. Zijp: ,,Ik vind eigenlijk dat we ze voor drie kwartjes per stuk moeten verkopen. Ik wil van de plastuit kunnen leven, maar ik heb ook een missiegevoel. Dat alle vrouwen ervan overtuigd raken dat staand plassen schoner en makkelijker is.'