Brautigam en Van Keulen vormen een ideaal duo

Komend seizoen is het precies een decennium geleden dat violiste Isabelle van Keulen voor het eerst een duo vormde met pianist Ronald Brautigam. Het had voor de hand gelegen dat jubileum te vieren met een luchtig feestprogramma, maar Van Keulen en Brautigam kozen voor een tegengestelde aanpak. In de serie zomerconcerten van het Concertgebouw speelden zij gisteravond een even veelzijdig als veeleisend programma met beider lievelingswerken als dwarsdoorsnede van wat zij in tien jaar samenspel hebben bereikt.

De verkenning van Bartóks Eerste Rapsodie klonk in de klankbalans nog wat wankel, maar in Beethovens Kreutzersonate bewezen Van Keulen en Brautigam hoe muziek klinkt wanneer topmusici elkaar in timing, frasering en toonvorming als van nature lijken aan te voelen. Beethovens sonate kwam tot bloei als een boeiende dialoog, waarin met aandacht naar elkaars argumenten werd geluisterd en uitroeptekens in de frasering elkaar als in een retorisch steekspel afwisselden. Van Keulen kleurde Beethovens vergezichten met haar geraffineerde, kameleontische toon van schimmige duisternis naar heldere wijdheid. Gepaard aan Brautigams inzichtelijke eigenheden in de tussenspelen, bezat de Kreutzersonate hier een confronterend pure schoonheid.

Ook in Poulencs grillige Sonate voor viool en piano pendelden van Keulen en Brautigam soepel heen en weer tussen zwoele melodieën en speelse spitsvondigheden. Zelfs de onophoudelijke stroom akelig virtuoze sequensen in het `presto tragico' kreeg met indrukwekkend speelgemak het aanzien van een onschuldig meanderend dwaallichtje.

De zwaarte van het gekozen programma tekent het duo Van Keulen-Brautigam. Allebei putten ze een zichtbaar plezier uit het samen musiceren, allebei benaderen zij de muziek met een bewonderenswaardige combinatie van gretigheid en idiomatisch inzicht, zoals ook bleek uit de hemelbestormende zangerigheid die Richard Strauss' Vioolsonate in Es-groot (opus 18) kenmerkte. Van Keulen benaderde Strauss' sonate met een milde, stralende toon, waardoor het `andante cantabile' ontroerde met engelachtige onschuld.

Zo makkelijk en vanzelfsprekend als het samenspel van twee artistiek op één golflengte bewegende musici klinkt, zo zeldzaam is het. Helaas spelen Brautigam en Van Keulen pas in mei weer samen. Los van elkaar zijn zij binnenkort wél te beluisteren. Brautigam soleert morgenavond in het Concertgebouw bij het Radio Kamerorkest onder Jaap van Zweden in Mozarts Pianoconcert KV 459, Isabelle van Keulen speelt op 10 september het Vioolconcert van Berg bij het Radio Filharmonisch Orkest onder Claus Peter Flor.

Concert: Isabelle van Keulen (viool) en Ronald Brautigam (piano). Werken van Bartók, Beethoven, Poulenc en Strauss. Gehoord: 22/8 Concertgebouw, Amsterdam. Radio 4: 9/9, 14 uur.