Ajax

Als voetballiefhebbende niet-Amsterdammer heb ik me altijd een beetje geërgerd aan het nauwelijks verhulde chauvinisme in de Amsterdamse media waarmee Ajax wordt bejegend.

Vanmorgen gaf De Telegraaf daar weer een aardig voorbeeld van. De krant schreef: ,,Een glorieus debuut beleefde Co Adriaanse als trainer van Ajax. De seizoenouverture tegen Fortuna Sittard leverde een klinkende 5-0 overwinning op. Na twee jaar vol kommer en kwel lijkt Ajax langzamerhand terug te keren aan de top. (...) Fortuna bood weliswaar amper tegenstand, maar dat deed niets af aan het goede voetbal van de Amsterdammers.''

Als ik ook even retorisch mag ronken: wat zullen we nou krijgen? Heeft iemand mij wel eens zien voetballen als ik `amper tegenstand krijg'? Zidane verbleekt erbij.

Ik keerde gisteravond na de wedstrijd nogal ontgoocheld huiswaarts. Ik wil een krachtmeting zien, een wedstrijd, geen slachting van een tegenstander die helemaal niets voorstelt. Heeft PSV-voorzitter Van Raaij dan toch gelijk met zijn voorstel de nationale competitie te vervangen door een internationale competitie van de kleinere voetballanden? Wat mij betreft wel als de helft van Ajax' tegenstanders zó slecht speelt als Fortuna Sittard. Bij de Limburgers liep, afgezien van keeper Hesp, niet één goede voetballer rond.

Voor het overige ben ik blij dat ik vorig seizoen voor de komst van Co Adriaanse pleitte. Weg met Cruijff, schreef ik toen, als hij alleen invloed wil en geen verantwoordelijkheid. Gelukkig kwamen ook de KNVB en Barcelona tot dat inzicht, zodat nu de wonderlijke situatie is ontstaan dat de meest gerespecteerde oud-voetballer ter wereld zichzelf tot buitenstaander heeft gemarginaliseerd, iemand die alleen nog een beetje mag mopperen (vooral op Adriaanse en Van Gaal ongetwijfeld) naast de dure stropdas van Mart Smeets.

Adriaanse heeft al veel verbeterd. Hij lijkt zijn achterhoede te hebben versterkt zelfs tegen zulke zwakke ploegen als Fortuna gaf Ajax vorig seizoen zeker vijf kansen weg en zijn elftal speelt veel feller dan dat van Wouters. Maar wat minstens zo aangenaam is: er is een andere sfeer ontstaan in de Arena. Vroeger werd je er snel horendol van het lawaai: de omroeper was te uitgelaten, er was veel onbestemde drukte rond een blonde juffrouw die `miss Ajax' heette, en in de rust zocht een camera de tribunes af naar de supporter die zich het mallotigst gedroeg die kreeg dan een prijs.

Adriaanse heeft aan al die onzin een einde gemaakt. Van mij mogen ook nog die triomfantelijke muziekjes weg na een doelpunt van Ajax. Dan is de Arena eindelijk wat ze in potentie al is: een prachtig voetbalstadion.

Adriaanse gaf gisteren op de website van Ajax een interview. Het is een interessante coach, maar hij moet voor twee dingen oppassen: te veel eigendunk (hij snijdt in alle interviews steeds weer over zijn prestaties in het verleden op) en vrijblijvend moralisme. ,,De maatschappij verloedert'', zegt hij. Als hij de verloedering van Ajax bestrijdt, doen wij de rest.