Gewenning

,,Och'', zei Willem van Hanegem, ,,het went''. Hij was, samen met Ruud Krol in gesprek met een NOS Sport-interviewer en het ging over de in 1974 verloren WK-finale tegen de West-Duitsers. Krol ging het minder goed af, maar hij sprak zijn oude makker niet tegen. Nu moet je bij Van Hanegem altijd oppassen, vooral als hij quasi-nonchalant iets te berde brengt. Ik denk dat niemand van het Nederlands elftal van 1974 zo bar de pest heeft in gehad als de Kromme. Waarom dan toch dat vage gepraat achteraf?

Internationals hebben weinig behoefte om diep op de zaken in te gaan, als er iets werkelijks heel erg is misgegaan. Zo niet met de mantel der liefde dan toch ergens anders mee, maar de blamage moet bedekt worden.

Ander voorbeeld: hoe speelde Johan Cruijff die finale? Voor zijn doen slecht, maar bovenal vreemd. Hoe langer het duel duurde des te terughoudender stelde Cruijff zich op. Hij werd hoe langer hoe meer middenvelder in plaats van aanvaller en bij de stormloop op de gelijkmaker speelde hij nauwelijks een rol. Voor zover ik me kan herinneren is daar minder over te doen geweest dan men had mogen verwachten. Gebeurd was gebeurd. Bovendien was zilver ook een edelmetaal.

Als we heel ver teruggaan komen we bij de wedstrijd Zwitserland-Nederland op het WK van 1934. Zevenduizend Nederlanders over de Alpen, maar voor Oranje een 3-2 nederlaag en meteen uitgeschakeld. Ooggetuigen wisten te melden dat de ploeg er in slaagde het onverwachte verlies snel uit de gedachten te bannen. Ik denk dan: Jongens, jullie hadden hier doodziek van moeten zijn.

Terug naar het heden. Uit een interview met een realistischer Frank de Boer bleek dat hij nog wel kapot zat van die twee door hem gemiste strafschoppen tegen Italië. Maar zou het de anderen ook zo gaan? Gelukkig lijkt Louis van Gaal bereid het allemaal in zijn verwerkingsstrategie op te nemen. Hij staat er vrij tegenover.

Maar ik vermoed dat de behoefte tot inkeer bij de meeste betrokkenen niet bijzonder groot zou zijn. Voetballers hangen heel erg aan het heden. Maar zij kunnen niet voorkomen dat journalisten hun geheugen geen blokkade opleggen. Zo hoorde ik iemand bij FC Utrecht-Heerenveen zeggen dat ook niet-internationals strafschoppen kunnen missen. Dat was het moment waarop de keeper van Heerenveen een penalty van Robbemond keerde. Want zo is het ook nog een keer: menig doelman is opgefleurd sedert het vijfvoudig missen tegen de Italianen.