Onbewogen dansavond met salsaband Alfredo De la Fé

Meisjes van veertig op een rij, op zoek naar een `latin lover', dat is bij salsaconcerten heel normaal. Maar als zij de hele avond blijven zitten dan is er iets mis, niet met hen maar met de muziek. Zoals zaterdag in Paradiso waar het tienmansorkest van Alfredo de la Fé de zaal maar niet op gang wist te krijgen. Hoe vaak de leadzanger ook uitnodigde mee te klappen en hoe ijverig hij zelf bewoog; de zaal bleef vrijwel onbewogen, op het kille af.

Dat het na een uur toch nog even warm werd, was te danken aan een gastoptreden van een clubje jeugdige dansers uit Cuba dat na één nummer echter weer in de coulissen verdween.

Dat Alfredo de la Fé dat toeliet was opnieuw een taxatiefout nadat hij de avond geopend had met een ingewikkeld stuk vol maat- en tempowisselingen. Een overtreding van de hoofdwet uit de danskatechismus: melodisch en harmonisch mag je volop `freaken', en dat deed De la Fé op zijn elektrische viool, maar de vaste beat, daar blijf je af.

De geringe feeling die de bandleider voor de zaal toonde is misschien te wijten aan zijn verleden. Hij werd in 1954 in Cuba geboren maar onderging zijn muzikale ontgroening in New York in de band van pianist Eddie Palmieri. Een fantastische muzikant, maar eerder een soort `latin' Frank Zappa dan een typische danszaal-entertainer. Dat De la Fé iets van hem heeft opgestoken blijkt uit zijn recente Latitudes, een cd die vol staat met knap arrangeerwerk. Ook met de bezetting van zijn band – wél een dwarsfluit en een tres maar geen schetterende trompetten – wijkt hij af van de salsa-standaard.

De la Fé is zich wel bewust van zijn eigen verschijning – zijn hippe haarcoupe is zijn handelsmerk – maar merkt nauwelijks wat zijn muziek teweeg brengt. Het regelmatig onderbreken van de actie om mensen de tijd te geven van partner te wisselen, is in salsa gebruikelijk. Maar dat heeft alleen zin als er inderdaad wordt gedanst, anders remt het slechts de voortgang, zoals in het matig gevulde Paradiso.

Dat het optreden van de band van Alfredo de la Fé ook mislukte als luisterconcert was te wijten aan de abominabele geluidsversterking. Installaties van tonnen, meterslange mengpanelen, ze slaagden er zaterdag niet in de bezoekers te laten horen hoe de stem klonk van de zangeres die rechts voor op het podium stond. Dat gold ook de musici achter haar die ogenschijnlijk op trombones bliezen. Ze spanden zich zo te zien reusachtig in, maar gingen naamloos ten onder in een zee van geluid. In plaats van prettig vermoeide voeten, leverde deze `Latin Dance Beat Preview' vooral tuitende oren op.

Concert: Alfredo de la Fé & band. Gehoord: 18/8 Paradiso, Amsterdam. Nog te zien: Latin Dance Beats Festival, 8/9 t/m 10/9 Paradiso.