REIS OM DE WERELD IN 80 HITS

Phileas Fogg deed het in 80 dagen, Jos Verstappen in 80 ongelukken. De Achterpagina gaat in 80 hits de wereld rond. Negende etappe: Spanje.

`Tja, in Spanje ben ik nooit geweest/ Maar de muziek van daar, die doet me wat/ De vrouwen zijn er stapelgek/ En ze weten wel van wanten.' Aldus de Amerikaanse rockgroep Three Dog Night in Never Been To Spain, een trotse nummer 34 in de Top 40 van februari 1972. Het is een simpelmansbeeld van Spanje dat typerend lijkt voor veel Amerikaanse popartiesten. Anders dan hun schrijvende collega's, die in de jaren dertig en masse meevochten in de Burgeroorlog en het Iberisch schiereiland uit eigen ervaring portretteerden, bedienen de Hemingways van de hitparade zich bij voorkeur van vaagheden. `Take me to Portugal, take me to Spain/ Andalusia with fields full of rain', zingt Jim Morrison in het Doors-nummer Spanish Caravan (1968). En vier jaar eerder werd Bob Dylan in Boots Of Spanish Leather door zijn afreizende geliefde al `iets moois' beloofd, `uit de bergen van Madrid/ of van de kust van Barcelona.' Maar het enige dat hij wilde hebben waren `Spaanse laarzen van Spaans leer.'

Nee dan de Nederlandse artiesten: die weten van wanten. Met name Imca Marina, de koningin van de Hollandse vakantiedeun. Zij had in de jaren zeventig een grote hit met Viva España, en probeerde daarna dat succes te herhalen met vrolijke meezingers als Vino, Fiesta nuda en Spanje mi amor. Haar beeld van Spanje is doorleefd: in haar handen klepperen de castagnetten, de flamenco stampt ze met haar voet, ze draagt enkel Andalusische toiletten, en op haar hoofd staat een grote zwarte hoed. Op den duur moet Imca Marina gek geworden zijn van haar eigen Spanje-promotie; in een gelegenheidsnummer met de titel De ultieme afscheidsmedley zong ze een variatie die haar door het Spaanse verkeersbureau niet in dank zal zijn afgenomen: `Ik zing alweer zo'n jaar of 20 over Spanje/ Zoiets verveelt wel eens, dat begrijpt u wel/ Altijd weer die zon en die hitsige Spanjolen/ dat is wel even leuk, maar o het went zo snel/ En als ik al een leuke kerel zie/ Dan is het weer een nicht, of is hij bi.'

Een heroïscher beeld van Spanje werd geschetst door de Amsterdammers van The Nits. In december 1983 scoorden ze een bescheiden hit met een melodieuze song over de straten van Barcelona en de heuvels van Zaragoza. Sketches Of Spain, genoemd naar een beroemd jazz-album van Miles Davis, was een Lied Dat Ergens Over Ging; met dramatische muziek (het instrumentale gedeelte wordt nog steeds gebruikt als leader voor het Radio 1-nieuws) en een tekst waarin de verschrikkingen van de Spaanse Burgeroorlog werden opgeroepen. Een schril contrast met de andere Nederlandse hits die tezelfdertijd in de top tien stonden: Suzanne van VOF de Kunst en Love Me Just A Little Bit More van de Dolly Dots.

Bij The Nits is Barcelona `filled with blood and rain'; bij Freddie Mercury, de succesvolste bezinger van het Catalaanse levensgevoel, is de stad van Gaudí een `jewel in the sun', met een mooie zee en een prachtige skyline. De flamboyante zanger van Queen schreef het nummer Barcelona in 1987, voor de operadiva Montserrat Caballé, en zong het samen met haar naar de 34ste plaats van de hitparade. Dat was al niet gek voor een operapastiche die zelfs voor Mercury's doen bombastisch was; maar in de jaren daarna kreeg het nummer een tweede leven.

Hoewel Barcelona werd afgewezen als de officiële hymne die de Olympische Spelen van 1992 in Barcelona moest openen, mochten Mercury en Caballé hun ariëttes wel zingen toen de Olympische vlag op 8 oktober 1988 uit Seoul in de Catalaanse hoofdstad arriveerde. Vier jaar later, tijdens de Spelen, werd Barcelona in Nederland nog nummer twee in de Top 40. Het was toen al de vierde postume hit voor de in 1991 overleden Mercury.

Barcelona kreeg zelfs nog een derde leven, toen het schetterende thema uit het refrein werd verwerkt in de muzikale aankondiging van de Champions League-wedstrijden. Zodat je als voetballiefhebber maar beter veel van Freddie Mercury kunt houden. Vóór de wedstrijd begint hoor je Barcelona, en na afloop klinkt – wie er ook gewonnen heeft – de Queen-klassieker We Are The Champions.