Ook zonder sterren winnen VS goud

Basketballer Alonzo Mourning (30) neemt deel aan zijn eerste Olympische Spelen. Het Amerikaanse team is gehavend en gehandicapt, maar Mourning blaakt van zelfvertrouwen.

Elk land stuurt in principe zijn beste sporters naar de Olympische Spelen, nietwaar? Toch zullen de Amerikaanse basketballers Shaquille O'Neal, Kobe Bryant, Reggie Miller en Scottie Pippen in Sydney schitteren door afwezigheid. Zij en talloze andere All-Stars hebben bedankt voor de olympische eer. Daarnaast zijn van de twaalf geselecteerde basketballers vijf man al geblesseerd geraakt. Drie daarvan – Tim Duncan, Grant Hill en Tom Gugliotta – zijn inmiddels definitief uitgevallen. Alonzo Mourning, op bezoek in New York voordat de selectie naar Hawaii vertrekt, vindt het jammer dat zovelen voor de eer hebben bedankt. ,,Zelf had ik ook bijna `nee' gezegd'', vertelt hij in de NBA Store aan Fifth Avenue op Manhattan. ,,Mijn vrouw is in verwachting. Maar zij drong erop aan dat ik ging. Zij weet hoe graag ik het wil en ik kan met een medaille terugkomen voor onze dochter.''

Gaat het team gebukt onder de geringe belangstelling van spelerszijde? Het is verbazingwekkend om in de selectie namen tegen te komen van `onbekenden'. Wie zijn Vince Carter en Shareef Abdur-Rahim eigenlijk? Het zijn Amerikanen die bij Canadese teams in de NBA spelen, maar niet de sterren van de NBA. Gaat dat wel goed straks? Volgens Mourning is er geen centje pijn. Het Amerikaanse basketbal staat op zo'n hoog niveau dat het team zal domineren. ,,Sommige landen domineren altijd in bepaalde sporten'', zegt hij. ,,De VS is altijd de sterkste in basketbal. Wij winnen goud.''

Mourning is een beminnelijke man die wel van belangstelling houdt. Hij heeft er duidelijk plezier in fans te ontmoeten en een beetje te dollen tijdens zijn bezoek aan de NBA Store. Mourning doet een wedstrijdje in drie schoten van afstand met mensen uit het publiek. Hij vindt het niet erg om tot groot vermaak van de aanwezigen een paar schoten te missen. Een jongetje uit Chicago dat zijn linkerarm tot net boven de elleboog mist, wint van Mourning en krijgt een waardebon van vijftig dollar.

Mourning is één van de spelers die buiten het veld actief is in het helpen van achterstandsjongeren en het inzamelen van geld voor een goed doel. Toen hij hoorde dat een tiener die snoep verkocht voor zijn club was aangereden, meldde hij zich direct om de medische kosten te vergoeden. Daarna sponsorde hij de club van de jongen met in totaal dertigduizend dollar. Die club heeft zijn naam veranderd en heet nu Mourning's Miracle. Het maakt Mourning bijzonder populair in Miami, waar hij uitkomt voor Miami Heat.

Populariteit kon echter niet verhinderen dat Miami dit jaar weer in de play-offs werd uitgeschakeld door New York Knicks. Mourning wil graag winnen en heeft zijn hoop gevestigd op het seizoen 2000-2001. ,,Het liefst verslaan we de Knicks'', zegt Mourning, die zich licht zorgen maakt over de veranderingen in het team voor het komende seizoen. Miami trekt vier nieuwe spelers aan en Mourning vraagt zich af of het gaat klikken.

Maar eerst zijn er nog de Spelen. In totaal zijn de spelers bijna vijf weken van huis. Geen wonder dat velen hebben bedankt. Tijdens het gewone basketbalseizoen van november tot mei spelen ze om de twee of drie dagen en zijn ze vaak lang van huis.

Mourning heeft er zin in. Hij is nog nooit in Australië geweest en zegt ook om die reden te gaan. Daarnaast vindt hij het prettig om te moeten spelen om te winnen. Mourning: ,,Het is moeilijker om te ontspannen en jezelf op te laden voor het nieuwe seizoen dan om gewoon door te gaan.''

De Amerikaanse formatie is volgens Mourning een geweldige groep, maar hij erkent dat het niet het beste Dream Team aller tijden is. Dat is nog altijd Dream Team I dat in 1992 speelde in Barcelona. ,,Dat team had Michael Jordan, Larry Bird en `Magic' Johnson'', zegt hij met bewondering. ,,Wat wil je dan nog meer?''

    • Lucas Ligtenberg