Verkwikkende beautysleep

In de brievenbus ligt een folder waarin schoonheidssalon Elvira mij – voor prijzen die er niet om liegen – belooft dat ik na een scrub, peeling, fruitmasker met dieptewerking, eye-zone treatment en decolleté pakking, de salon `als herboren met een nieuwe huid' zal verlaten.

Ik herinner mij hoe ik ooit door een bloedstollend mooi, nog rimpelvrij meisje werd uitgenodigd plaats te nemen in een meubel dat het midden hield tussen een leunstoel en een bed, hoe ik geruisloos in horizontale stand zweefde, hoe zorgzame handen mijn bril van mijn neus tilden, mijn voeten uit mijn schoenen pelden, die met vochtige geparfumeerde doeken wasten en met zachte kneepjes vertroetelden, hoe massage de spanning uit rug en schouders wegnam, hoe slanke vingertoppen kraaienpootjes, wangen en hals beklopten en tenslotte mijn facie besmeerden met een pasta die tot masker moest verharden zodat ik niet meer spreken of bewegen mocht. Alleen mijn neusgaten waren nog vrij.

Ik zag een baby voor me die zich spartelend en krijsend verzet omdat zijn gezicht bedekt wordt door een over zijn hoofd getrokken truitje, maar bleef niettemin roerloos liggen.

En toen de schoonheidsspecialiste zoemde dat ze mij een halfuur alleen zou laten, viel ik zelfs in slaap. Ik ronkte tot ze terugkwam en het beton sloopte.

In de spiegel die ze mij voorhield zag ik het gezicht dat ik 's nachts in de badkamerspiegel zie, wanneer ik wakker ben geworden van de eerste pilsplas van mijn bovenbuurman en besluit dan ook maar een plas te doen: niks kraaienpootjes, niks rimpels, maar een glad meisjesgezicht met gezonde blosjes. Geheel gratis!

    • Monica Metz